Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατσολολαγνεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατσολολαγνεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

Η Πατσολογαμία Part 1: Μια Επονείδιστη Συνήθεια

Tο πατσολοπορνίδιο Lelu Love, περιμένοντας μάταια να πληρώσεις για να την δεις να γαμιέται.


Έχει πολλές φορές αναφερθεί, στα πλαίσια μια δημόσιας συζήτησης, ή ενός δημόσιου μονολόγου, ο ρόλος της πατσόλας. Έχει ειπωθεί τόσο από τον σύντροφο Ρωσσίδη, όσο και από τον Κεφαλά, ο νεοελληνίστικος καριολισμός αυτού του υποείδους, ο ξεκωλισμός και ο ξεκωλιασμός. Η πατσόλα, παρά τα (αρκετά) περιττά κιλάκια της, αποτελεί αρκετές φορές το σπερματικό δοχείο αρκετών πληγωμένων και γκαυλωμένων αντρών. Υπάρχουνε δε και οι ηλίθιοι εκείνοι που ερωτεύονται πατσόλες, ή ανερχόμενες πατσόλες (και όλοι ξέρουμε έναν τέτοιο). Μου θυμίζουνε τους καρκινοπαθείς (όλοι ξέρουμε από έναν τέτοιο, τον λυπόμαστε), καθώς η ασθένεια της πατσολογαμίας τους μεταδίδεται σιγά σιγά από τον ευνουχισμένο τους πούτσο σε άλλα όργανα μέχρι που φτάνει τον ευνουχισμένο τους μουνοδουλιάρη εγκέφαλο. Εκεί σκάει και το μυαλό τους γίνεται νιανιά...

Είναι νομίζω καιρός να προχωρήσουμε στην διαδικασία των ορισμών. Η πατσόλα είναι αυτή που έχει περίσσια πατσοκοίλια , που ξεχειλίζουν από τα ρούχα της τα κιλά επειδή τρώει σαν βόδι. Σε αντίθεση με την μπαζόλα που έχει σχετικά αξιοπρεπές σώμα, αλλά σκατόφατσα, η πατσόλα βλέπεται στο πρόσωπο, και το όλο σύνολο γλυκού προσώπου και πατσολοξέκωλου φερσίματος δημιουργεί φαντασιώσεις άγριου και nasty γαμησιού.

Με τον άνωθι τρόπο η πατσόλα καταφέρνει τα θύματά της. Η αλήθεια είναι ότι ΕΙΘΙΣΤΑΙ οι πατσόλες να γαμιούνται αξιοπρεπώς, και ο τουρλωτός τους και πατσολιάρικος κώλος προσφέρεται για όμορφα και γλυκά γαμήσια.

Μέχρι στιγμής όλα καλά. "Γαμάμε καμιά πατσόλα που και που. Εσύ δεν το έχεις κάνει;" σαφώς και το έχω κάνει, και έχω μετανιώσει. Διότι η πατσόλα είθισται να είναι ελαφρώς εξυπνότερη των άλλων μουνιών για να είναι και πιο θελκτική. Λόγω πάχους όμως δεν μπορεί να "πατήσει στα πόδια" της. Ψωνίζεται εύκολα, κερατώνει εξίσου εύκολα. Και τότε είναι που γυρνάς και αναρωτιέσαι: "Καλά ρε με κεράτωσε η πατσόλα;" ΦΥΣΙΚΑ σύντροφε, γιατί της έδωσες θάρρος, γιατί η πατσόλα απέκτησε ουσία μόνον και μόνον επειδή την γάμησες...Και το χειρότερο; Στον επόμενο θα το παίξει και γκόμενα...Raus γίδια...


Η πατσόλα δεν μπορεί να καταλάβει τον χρηστικό της ρόλο. Αφενός είναι χοντρή και σάπια γιατί μισεί τον εαυτό της (και μην ακούσω τις μαλακίες περί προβλημάτων υγείας, πρόβλημα με τον θηροειδή κλπ...όλοι ξέρουμε πως ένα σχετικά μικρό ποσοστό αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα που επηρεάζουνε τον μεταβολισμό τους). Αφετέρου θέλει να είναι ωραία γκόμενα, και έχει αξιώσεις ωραίας γκόμενας (προσοχή δεν μιλάμε για personality εδώ, για εμφάνιση μιλάμε..). Αυτή η εσωτερική σύγκρουση την οδηγεί σε παραστρατήματα ασυγχώρητα.

Θα τελειώσω αυτό το πρώτο μέρος λέγοντας βασικά ένα μεγάλο όχι στις πατσόλες. Προτιμήστε τις μπαζόλες. Έχουνε αντιληφθεί τον ρόλο τους καλύτερα..

ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΣΟΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΑΙΞΕΙ ΓΚΟΜΕΝΑ

Όλοι μαζί αδέρφια

Πέτρος Διαμαντόπουλος




Ευθανασία

Βραδυνές σκέψεις γα τα λάθη του παρελθόντος μου, απασχολούν το ήδη ταλαιπωρημένο μυαλό μου. Για μία ακόμη φορά. Ναι. Τα λάθη μας είναι πράξεις για τις οποίες δε θα έπρεπε απαραίτητα να μετανιώνουμε. Αρκεί φυσικά να μην τα ξανακάνουμε. Το δις εξαμαρτείν που λένε....

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ στην πρώτη σχέση που χτίζει ένας άντρας με μια γυναίκα. Όχι τη σχέση που κάνει στο γυμνάσιο ή στο λύκειο, αλλά τη σχέση που δημιουργεί κατα κύριο λόγο ως φοιτητής, κάπου στο πρώτο με δεύτερο έτος και μπορεί και αργότερα για κάποιους, δεν έχει σημασία. Για την πρώτη του σχέση η οποία θα είναι η καθοριστική του σχέση. Σ' αυτή που θα δώσει πολλά και θα πάρει λίγα. Σ' αυτή που θα αναλώσει χρόνο δίχως αντάλαγμα. Σ' αυτή που θα πιστέψει σε όσο δε πίστεψε τίποτα ποτέ του.

Γενικά επικρατεί μέσα σε όλους μας μια νοοτροπία, δεν ξέρω κατα πόσο λάθος ή σωστό είναι αυτό, του στυλ "Δεν πρόκειται οτιδήποτε κακό να συμβεί σε εμένα". Οπώς και για κάθε νέο άτομο είναι τελείως άκυρο να κάνει ασφάλεια ζωής έτσι και αυτό. Έτσι πιστεύουμε και στην πρώτη μας σχέση πως τίποτα δε θα πάει στραβά, πως η πρώτη μας επιλογή είναι και η σωτήρια επιλογή, πως η πρώτη μας κοπέλα δεν έχει την παραμικρή σχέση με όλα αυτά τα τσουλιά που κυκλοφορούν έξω και μαυρίζουν τις ψυχές μας. Αυτό όμως είναι λάθος(τουλάχιστο για μεγάλα ποσοστά).

Σεβαστό ποσοστό γυναικών πριν έρθεις εσύ φίλε μου, όπως πήγα και εγώ στη δική μου πρώτη, έχει γαμηθεί γύρω στις 5 φορές maximum πριν απο εσένα. Μέσα στον παραλογισμό της παρθενίας που έδερνε τις περισσότερες όταν επιχείρησαν να κάνουν την πρώτη τους σχέση, αυτές επέλεξαν άτομα που τους έκαναν τη ζωή κόλαση, επειδή απλά είχαν όμορφα μάτια και συμπεριφορά ταρίφα. Εσύ όμως δεν είσαι έτσι, είσαι ρομαντικός, είσαι καλός, είσαι πιστός, είσαι διαλλακτικός, είσαι ειλικρινής. Επειδή την αγαπάς όπως σου έμαθε η μάνα σου να αγαπάς τις γυναίκες.

Εσύ δίνεις χρόνο σε ασχολίες. Γεμίζεις τη ζωή σου. Εκφράζεσαι. Μέσα απο μουσική, μέσα απο λογοτεχνεία, μέσα απο γυμναστική. Και θέλεις να τα μοιραστείς μαζί της. Θέλεις να της μιλήσεις για τη μέρα σου. Για τη ζωή σου. Επιμένεις. Αλλά δεν τα καταφέρνεις διότι αυτή δε σε καταλαβαίνει. Θεωρεί τις προσπάθειες σου μάταιες και την έκφρασή σου κενή. Αυτή αράζει με τις φίλες της για αιώνιους καφέδες ή καίγεται με το διάβασμα που έχει για τη σχολή. Εσύ όμως θέλεις να πιστέψεις πως αυτή βλέπει σε εσένα τα χαρίσματα αυτά. Το δυναμισμό σου και την εκτόνωση των συναισθημάτων σου (με όποιον τρόπο...). Αλλά δεν το βλέπεις. Εξακολουθέις όμως να το πιστεύεις και να θέλεις να της αφιερώνεις τον πολύτιμό σου χρόνο. Να αφιερώνεις το χρόνο σου σε ένα άτομο που δεν καταλαβαίνει και μάλιστα δε σέβεται το δικό σου χρόνο. Θέλεις να μιλήσεις για κάτι σημαντικό μαζί της. Να εκφράσεις προβληματισμούς που έχεις για την κοινωνία, για τον κόσμο. Να ανεβάσεις το επίπεδο της συζήτησης. Αλλά τη βλέπεις να χασμουριέται και να χαμογελάει ανόητα.
Τη δικαιολογείς..."κουρασμένη θα είναι η καημένη..."

Βλέπεις οτι δεν επιβραβεύεσαι απο αυτό. Βλέπεις προσκόληση στον τάδε πρώην που της φέρθηκε σα ζώο, βλέπεις το μάτι της να παίζει και να φλεράρει ακόμα και όταν είναι έξω μαζί σου. Δεν είναι ειλικρινής απέναντί σου. Εκθέτεις τους προβληματισμούς σου για να συζητηθούν, τους αποφεύγει, λέγοντάς σου πως δε θέλει να μαλώνετε ενώ αν επιμείνεις τότε οι φίλες της θα σε κοιτάζουν με μισό μάτι. Έχεις ακούσει πως παίχτηκε κάτι όσο εσύ έλλειπες με κάποιον άλλον αλλά εσύ δε θέλεις να το πιστέψεις. Σου αραιώνει το σεξ δίχως αιτία. Τα βλέπεις... αλλά αρνείσαι να τα δεχτείς.

Λοιπόν φίλε μου φτάνει. Όλοι μας θέλουμε να πιστεύουμε πως οι δικιές μας καταστάσεις και οι δικές μας σχέσεις δεν έχουν προβλήματα και δε θα αγγίξουν ποτέ την αθλιότητα που δέρνει τον κόσμο μας. Αλλά όχι. Δεν είναι έτσι. Μακάρι να ήταν.
Εσύ φέρεσαι υπέροχα και ανέχεσαι ένα άτομο το οποίο δε σου γυρίζει πίσω ούτε το 30% απο αυτά που δίνεις.

Όλοι μας στην πρώτη μας σχέση πιστεύουμε πως βρήκαμε το άτομο που μας γεμίζει και μας ακούει και μας καταλαβαίνει και μας αγαπάει και άλλες λοιπές μαλακίες. Το "'εταιρόν μας ήμισιν". Ναι μαλακίες είπα, μουνοδουλάρη παπάρα που νομίζεις πως οι πιθανότητες είναι με το μέρος σου και πως το σύμπαν συνομότησε για χάρη σου. Επειδή απλά γαμιέσαι μαζί της και κοιμάσαι μαζί της δε σημαίνει οτι σ' αγαπάει, άσχετα που μπορεί να στο λέει. Για το όνομα του θεού. Γυναίκα είναι. Της αρέσει να λέει οτι "αγαπάει". Αν δεις το facebook της τους αγαπάει όλους τους εκατομμύριους ψωλοκόπανους "φίλους" που έχει εκεί. Νομίζεις πως εσύ είσαι κάτι το ξεχωριστό?
Αρχίδια φίλος....αρχίδια τούμπανα και ο παπάς τριανταμία. Αυτή είναι η απάντηση και καλά θα κάνεις να το συνηθίσεις.

Για αυτό λοιπόν όταν βλέπεις θεματάκια να προκύπτουν, να τα συζητάς μαζί της. Και να απαιτείς κατανόηση και σεβασμό και τίποτα άλλο. Και όταν κοντινά και πραγματικά αγαπητά άτομα σου παραθέτουν τη γνώμη τους για την κακή σου σχέση με επιχειρήματα καλά θα κάνεις να τους ακούς και να παίρνεις σοβαρά την άποψή τους.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων δε σου λέω να γίνεις ένας χασάπης που δε δίνει ευκαιρίες σε κανέναν. Όχι. Γιατί έτσι θα γίνεις αλλαζόνας, νάρκισσος σαν κάτι μαλάκες που λένε πως θέλουν τον κλώνο του εαυτού τους σε γυναικεία μορφή. Όταν προκύπτει κάποιο πρόβλημα πρώτα θα συζητάς. Αν γίνεις πειστικός και η άλλη έχει έστω και λίγη αξιοπρέπεια για να το αναγνωρίσει και να διορθωθεί τοτε έχει καλώς.

Αν όχι όμως πιάσε τις ενδοφλέβιες ενέσεις χλωροφορμίου ή χλωράλης σε πυκνό διάλυμα βαρβιτουρικών ή κορεσμένου διαλύματος θειικού μαγνησίου και χτύπα τες.
Τερμάτισε τη σχέση σου. Μην περιμένεις τίποτα απο κανέναν και πόσο μάλλον απο αυτήν και απο άτομα σαν και αυτήν. Στην πραγματικότητα μόνο απο εσένα μπορείς να περιμένεις. Μη δένεσαι, μη δίνεις τόπο στην οργή, μη συγχωρείς ελλείψεις σεβασμού προς το πρόσωπό σου. Σταμάτα να θέλεις να πιστεύεις σε αυτήν. Σταμάτα να πιέζεις τον εαυτό σου να βρίσκεται σε καταστάσεις που δεν υπάρχουνε. Σταμάτα να είσαι μαζί της ο καλός τυπάκος που τρώει για πρωινό. Σταμάτα. Βλέπε με τα μάτια σου. Άκου με τα αυτιά σου.

Ευθανασία.


Με αγάπη σε αυτούς που αγάπησαν και δεν "αγαπήθηκαν" όπως τους αρμόζει.

Νέστορας Κεφαλάς

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 3: Σκυλόμουνα


Έκανες όλη την εβδομάδα οικονομία και επιτέλους ήρθε η ώρα. Άξιζε τον κόπο που δυο μέρες τώρα τρως μόνο πορτοκάλια γιατί μάζεψες το χαρτζιλίκι σου και μπορείς επιτέλους να πας με τις φίλες σου στα μπουζούκια. Στη χειρότερη των περιπτώσεων στο Σακή ή στο Χολίδη, στην καλύτερη αν λογαριάζεις τον εαυτό σου για ψαγμένη σκυλού, στο Γονίδη.

Απαραβίαστος κώδικας της εξόδου: 50 ευρώ στην τσέπη, φτηνό ξεκωλέ ντύσιμο, ενισχυτικό σουτιέν, φρεσκοβαμμένο πλατινέ το μαλλάκι.

Σιγά σιγά συναντιέστε, φτάνετε στα μπουζούκια και σας βολεύουν σε κάποιο τραπέζι δεύτερης κατηγορίας. Στα πρώτα κάθονται κλασσικά οι κωλομπαρίζοντες άρχοντες, με τον γκρίζο κρόταφο, το λευκό μπέρμπερι πουκάμισο, τη συνοδεία δύο εισαγόμενων κοριτσιών και ένα γερό μάτσο παράδες, αποκτηθείσες με μεθόδους αμφιβόλου νομιμότητος.

Βγαίνει το πρώτο όνομα και πληροίτε τον σκοπό της ύπαρξης σας, τσιρίζετε βλακωδώς. Ορμάτε στο τραπέζι και χορεύεται έτσι ώστε ο κάθε πικραμένος σαβουρογάμης να πάρει το μάτι του μπας και βρεθεί κάποιος να τολμήσει να σας γαμήσει.

Στην κατηγορία των σκυλόμουνων εντάσσονται επίσης και οι ίδιες οι τραγουδίστριες. Συνήθως πλαστικές, ωραίες και ξεκωλιάρες. Ακούγονται φήμες για βίζετες, αν και ποτέ κανείς γνωστός μας δεν τις έχει γαμήσει αλλά είναι κρυφό μυστικό ότι ο σαπιοκοιλιάς άρχοντας του πρώτου τραπεζιού τους περνάει ένα μανίκι ενίοτε.

Στα σκυλόμουνα (πιθανότατα και στους πατεράδες αυτών) μπορούμε να αποδόσουμε ένα μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για την κρίση. Διότι, τα λεφτά που έδωσαν στον μαφιόζο ιδιοκτήτη για να πάρει την SLK του, συνήθως είναι ευρωπαϊκά κονδύλια για γεωργική ανάπτυξη που αποδόθηκαν στον πατέρα τους, ο μισθός του μήνα του ή/και αφορολόγητα που με κάποιον τρόπο αυτός έβγαλε.

Φυσικά, το σκυλόμουνα έχουν και τα θετικά τους. Δε γίνεται να είμεθα αφοριστικοί. Τα σκυλόμουν τείνουν να πίνουν (και να καταπίνουν) πολύ. Αυτό καθιστά ευκολότερο το έργο του επίδοξου σαβουροσφίχτη που σκαρφίζεται κάθε είδους ευφυολόγημα και ιστορία για να πείσει τα σκυλόμουνα να του κάτσουν. Όχι ότι είναι και ιδιαιτέρως δύσκολο. Συνήθως, αρκούνται σε ένα ακριβό πουκάμισο, παραμύθια για λεφτά και ιστορίες από μεθύσια.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συγγένεια αυτού του είδους μουνιών με τα κλαμπόμουνα. Πρόκειται για δύο εξίσου αργόσχολες και άνευ ουσιαστικού λόγου για ζωή (πέρα απ’ το ξεκαύλωμα των σαβουρογάμηδων διά της διάτασης των ποδιών) κατηγορίες μουνιών. Το αστείο, ωστόσο, είναι ότι τα κλαμπόμουνα θεωρούν τις σκυλούδες φτινιάρικα ξεκώλια και τούμπαλιν.

Η ουσία, όμως, είναι μία και οι δύο θέλουν πούτσο...

-Ανέστης Ρωσσίδης