Los Patsolieros: Η Επιστροφή

Ήτανε ένα θλιβερό πρωινό του Δεκέμβρη. Περπατούσα θλιμμένος στα σκοτεινά και βρώμικα μονοπάτια της Θεσσαλονίκης παρέα με ανάρχες, αριστερίζοντες και παρεκκλίνοντες, χασίσια και πουτάνες. Το μέλλον διαγραφόταν βέβαιο, τόσο βέβαιο όσο και η επερχόμενη Επανάσταση. Σαν άλλος Πετρόπουλος μοιραζόμουνα τζούρες με τραβέλια και τραβελοχώστηδες στο λιμάνι ενώ το μούτρο μου μαστίγωνε ένας θανατερός βαρδάρης. Ήμουνα περήφανος,  η underground αντρίλα μου, που αβανγκάρντιζε σκοτεινά μέσα μου ώρες ώρες, με οδηγούσε με στέρεα βήματα στον παράδεισο του Αντρισμού. Το όνειρο της ζωής μου, οι Πατσολολάγνοι είχε γίνει πραγματικότητα. Διάβαζα τα άρθρα μου καπνίζοντας και βαρώντας μαλακία από  θαυμασμό στο τεράστιο Εγώ μου. Το γκαυλί μου σίγουρα θα σούβλιζε όποια φεμινίστρια θα βρισκότανε στο δρόμο του.

Ήτανε τότε που την είδα να περνά. Νέα δικηγορέσσα στην Σαπφούς όπου έπινα τον πρωινό καφέ μου μετά από μπουρδελότσαρκα. Στην αρχή νόμιζα ότι έκανε πιάτσα, αλλά διέκρινα το αγορασμένο Burbury κασκόλ και την κατάλαβα. Ήτανε η Φαίη και ήτανε ένα μικρό καθώς πρέπει πατσολάκι. Είχε τον κώλο εκείνο με τα πιασίματα, τα ζωώδη στήθη το ψώνιο της δικηγορέσσας. Και την ερωτεύτηκα.

Το πως γνωριστήκαμε δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι δύο μήνες που πέρασαν ήτανε οι καλύτεροι της μίζερης ζωής μου, ή έτσι νόμιζα. Με φώναζε "γατούλη" το πρωί, αγάπη της και μωράκι της. Μου έστελνε γκαυλιάρικα μην πριν κοιμηθώ. Μου χάιδευε τον πούτσο γλυκά τα απογεύματα. Και όμως με παράτησε. Μου είπε πως την έχω μικρή, πως δεν μου σηκώνεται καλά, πως δεν ξέρω να γαμάω. Θα γαμιέται λέει από τούδε με τον κάγκουρα/σκυλά/σφίχτη/φραγκάτο/βαρβάτο που την πάει βόλτες με το αμάξι και της κερνάει ποτάρες. Έβαλα τα κλάματα. ¨Έχασα αυτό που τόσο πολύ μόχθησα να αποκτήσω. Την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Και πάνω απ' όλα είχα προδώσει τους Πατσολολάγνους. Είχα γίνει κι εγώ ένας πατσολοχώστης. Δεν μου μένανε πολλά να κάνω. Πήρα τη φαλτσέτα μου και τράβηξα προς βαρδάρη, να τον κόψω και να ησυχάσω, και τον πούτσο μου και τον λαιμό μου. Είχα προδώσει τους συντρόφους μου. Το tattoo στον δεξί γλουτό μου που απεικόνιζε μια πατσόλα και από πάνω της ένα τεράστιο Χ φτιαγμένο από ομοιώματα μάυρων πούτσων μου θύμιζε την αποτυχία μου. Ετοιμάστηκα. Η φαλτσέτα γυάλιζε στο πρωινό φως μιας νέας αυγής. Ο λαιμός μου ευχύθηκε (σ)το ατσάλι. Και τότε τους άκουσα.

Ήτανε οι γλάροι, πουλιά περιθωριοποιημένα, καταδικασμένα να ζούνε μισά στη στεριά μισά στη θάλασσα, πηγαίνοντας μπρος πίσω μιαν ολόκληρη ζωή. Επέστρεψα σπίτι μου και πήρα τον Ρωσσίδη. "I'm back mouni", του λέω σε greeklish. "Σε περιμέναμε μαν", απαντάει σε καθαρευσουσιάνικα ελληνικά. "Σου έχω ετοιμάσει μιαν έκπληξη. Έχω μια φεμινίστρια στα 4, έλα να την ξεσκίσεις". Το γκαυλί μου ένιωσε ξανά τον χαμένο νατρισμό του. Τα αρχίδια μου γίνανε σαν καρύδες. Αδρεναλίνη έτρεχε ποτάμι στο καυτό μου αίμα. Σπέρμα κυλούσε στη γλώσσα μου. Πίνωντας το σπέρμα μου ξανάγινα άντρας.

Και επέστρεψα σε σας, που με ζητήσατε, που με ψάχνατε και δεν με βρίσκατε. Και είμαι εδώ να μοιραστώ τις εμπειρίες μου και να σας (μας) βοηθήσω να βρείτε τον χαμένο αντρισμό σας. Once you go to Patsolieros you never go back.

Η πούτσα μου αγέρωχη υμνεί την Επανάσταση του Αύριο.

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Η Κουλτουρα των Γυναικων Part 8: Οι Πρώην, γράφει ο Νέστορας Κεφαλάς

Aγαπητοί Φίλοι και Συναγωνιστές Πατσολολάγνοι,

στο παρόν άρθρο θα παρουσιάσω απο τη δική μου οπτική γωνία ένα θέμα που συχνά συναντάται ως εμπόδιο πολλών ανδρών στις σχέσεις τους. Τους πρώην. Όχι τους πρώην καθαυτούς αλλά τα βαθύτερα νοήματα που κρύβουν οι σχέσεις των γυναικών με δαυτους.

Πρώην γκόμενες είχαμε όλοι μας, άντε καλά όχι και όλοι μας, αλλά οι περισσότεροι μας. Οι κοπέλες μας όμως νυν και πρωήν είχαν πρώην, έναν, δύο, τρεις, χίλιους δεκατρείς...

Κάθε φορά που περνάς/περνούσες μέρες γιορτινές με την κοπέλα σου είχατε τα ίδια. 3000000000 μηνύματα σε όλες τις επαφές στο κινητό. Σε κάθε σχεδόν ονομαστική γιορτή υπήρχε και ένα όνομα πρώην να στείλει μήνυμα. Το έβλεπες. Το ήξερες. Δεν αντιδρούσες.

Η κοπέλα έχει σχέση μαζί σου. Παρόλο που σου λέει οτι είναι "τέλεια" μαζί σου στέλνει μηνύματα σε πρώην, βγαίνει με πρώην για καφέ μπλα μπλα μπλα μπλα.... όλοι τα ξέρουμε καρντάσια...

Το Γιατί όμως...το αναρωτηθήκατε ποτέ σας?

Κλασσικά, όλοι οι περισσότεροι απο εσάς, αλλά και εμάς, είστε χωρισμένοι. Για να κάνουμε λοιπόν ένα flashback του χωρισμού. Είτε δώσατε τις ενδοφλέβιες εσείς, είτε το μουνί, ΕΝΑ ήταν το τέλος. Το οτι σου είπε "Σ' αγαπώ και είσαι οτι καλύτερο είχα".

Βρε μαλάκες. Σας το είπε επειδή ήθελε η ίδια να το ακούσει.
Αν το άκουσε τότε ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ!
Η γκόμενα θέλει να πιστεύει πως είναι η μία και μοναδική γυναίκα για όλους όσους πάει. Μπορεί η γκόμενα να είναι η τελευταία κωλοτρυπίδα αλλά αυτό θέλει.

Θέλει να πιστεύει πως χώρισε με τρόπο όμορφο, ρομαντικό και κάτι τέτοια εμετικά αστεία χειρότερα και απο του λαζόπουλου. Θέλει να ξέρει πως θα σου λείψει τόσο πολύ όσο το νερό αν είσαι στη μέση της σαχάρας.

Αν λοιπόν μετά το χωρισμό δε μαλώσετε άσχημα. Αυτή θα είναι εκεί. Σε κάθε γιορτή το κινητό θα χτυπά και θα έχεις ευχές. Κάθε τόσο στο fb θα έχεις ένα άκυρο pm του στυλ "Μου λείπεις". Αν της δώσεις θάρρος έχει πάρει αυτό που θέλει. Και θα το κάνει κάθε φορά που θα θέλει να ικανοποιεί τη μιζέρια της, τη χαμηλή της αυτοεκτίμηση, το χαμένο της ηθικό και φυσικά θα αποκτά αξία σαν άτομο ενώ είναι πατσαβούρα.

Aν απο την άλλη πάλι της ρίξετε και ένα καλό ξέχεσμα γιατί σας έχει σπάσει τον πούτσο, τότε πάλι θα επιμείνει. Μπορεί να στείλει κάτι. Αλλά καλά θα κάνετε να μην απαντήσετε. Αν το κάνατε σας συγχαίρω.

Δεν είναι τυχαίο που κάθε φορά που έχεις προβλήματα μαζί της θα βλέπεις και έναν αριθμό κάποιου πρώην, ενώ αυτή θα κάθεται να πιάνει κουβεντούλες μαζί του. Δε λέω οτι θα φας κέρατο ντε και καλά, αν και σίγουρα της περνά απο το μυαλό να ξαναζήσει τα παλιά της "μεγαλεία".

Λοιπόν, κοιτάχτε. Αλαζόνας ξε-αλαζόνας και λοιπές μαλακίες πείτε μου οτι θέλετε αλλά ακούστε αυτό.
Η γκόμενα ότι κάνει το κάνει για μια γαμημένη επιβεβαίωση. Για να δείξει στον εαυτό της πως μέσω της επαφής με τους πρώην, είτε είναι σε σχέση είτε όχι, πως αξίζει κάτι, πως είναι κάτι, πως έκανε κάτι για κάποιον, πως υπάρχει γενικότερα...άσχετα που κάποιοι το ξεχνούν.
Και εγώ ένα πράγμα λέω.

ΕΛΕΟΣ ΓΑΜΩ ΤΟ ΓΑΜΩΤΟ ΓΑΜΩ ! ! !

Δηλαδή αυτήν η τόσο "αθώα" επιβεβαίωση όπως μου είπε κάποια φίλη που ζητάν οι πρώην γκόμενες μας ΣΠΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ.
Εγώ ρε τσόλια γιατί ούτε μισή γαμημένη φορά δεν έψαξα να βρω επιβεβαίωση για την ύπαρξη μου απο άλλον άνθρωπο.
Μήπως γιατί έχω στόχους τους οποίους προσπαθώ να κατακτήσω με όλη τη ψυχή μου?

Μήπως γιατί οι στόχοι μου έχουν να κάνουν με τη δική μου βελτίωση?
Μήπως γιατί δεν έχω τόσο ελεύθερο χρόνο όσο τα μουνιά αυτά?(Παρτα γαμω το μπελά μου πάρτα!)
Μήπως γιατί αυτές οι πατσόλες είναι άτομα τιποτένια που δε μπορούν να κάνουν ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ και για αυτό ψάχνουν επιβεβαίωση απο άτομα που απέχουν απο αυτές?

Αν λοιπόν χωρίσεις, χωρίζεις επειδή ο άλλος άνθρωπος σε απογοητεύει. Δεν σε κάνει χαρούμενο. Εν αντιθέσει σε κάνει χειρότερα. Σε κάνει δυστυχισμένο και σε κάνει να ζητάς διέξοδο και ελευθερία. Όχι τις ευχές της στη γιορτή σου και τα "αθώα" "μου λείπεις" της.

Από τέτοια άτομα ενθύμια δεν κρατάμε. Για αυτό εξολόθρευση στις πρώην ανασφαλείς πατσόλες που γαμήσατε στο παρελθόν. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Αντιθέτως εσείς που κρατάτε μαζί τους επαφές συμβάλλετε στο να τη διατηρούν και όχι μόνο, φορτώνετε με τις μαλακίες σας και τους νυν τους. Παπαρομαζώματα. Λες και θα γυρίσει πίσω ρε γελοίοι! Αιντε ρε απο 'δω!

Αν και για να είμαι ειλικρινής ελπίζω να μην έχουμε αναγνώστες τέτοιους τυπάδες...αντε μη πω καμια κουβέντα.

ΟΥΣΤ ΓΑΜΩ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑΣ

Να είστε καλά.
Καλούς αγώνες.

Με αγάπη,
Νέστωρ Κεφαλάς

Φιλία. Το ανδρικό προνόμιο.

Ήμουνα προχθές με τον ψηλό και άλλα δύο φιλαράκια. Είχαμε αράξει για καφέ κάπου στο κέντρο. Από δίπλα μας μερικές κοπελίτσες κατά δύο ή τρία χρόνια μικρότερες απο εμάς. Με αφορμή αυτές και δείγματα που προσέξαμε ΚΑΙ σε αυτές όπως και σε πρώην και νυν κοπέλες μας όλοι μαζι καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα.

Η φιλία είναι προνόμιο ανδρικό.

Μπορεί να κατηγορηθώ πως μιλάω για μικρά ποσοστά ανδρών αλλά τουλάχιστον μιλάω εκ πείρας.
Δεν αναφέρομαι σε παρέες, αλλά σε ΦΙΛΟΥΣ. Δεν αναφέρομαι στον κάθε καραγκιοζάκο-μουνοπλαγιά
ο οποίος κάνει παρέα με την κοπέλα σου και μόλις φτάσεις στο χωρισμό αυτός επιλέγει τη δική της
παρέα την οποία βαφτίζει "φιλία" επειδή έχει ανάγκη απο άρωμα μουνιού γύρω του για να επιβεβαιώσει το χαμένο του ανδρισμό.

Αναφέρομαι στον άνδρα που:

• Θα κάνεις μαζί του πέσιμο σε μουνί που σας ενδιαφέρει και τους δύο. Αλλά ξέρεις τι? Δε θα θυμώσει. Γιατί απο το να μη γαμήσει κανένας, ας γαμήσει ένας. Ο φίλος του. Και πίστεψέ με...θα χαρεί.
  
• Θα σου μιλάει ανοικτά και ρεαλιστικά για οποιοδήποτε θέμα του κάνει κέφι. Δίχως υπεκφυγές, δίχως φόβο και πάνω απ' όλα με αρχίδια. Σε έναν άνθρωπο ειλικρινή μπορείς να βασιστείς.
  
• Όταν βρίσκεσαι σε κάποια κατάσταση και κάνεις λάθος, αυτός είναι που θα σε πιάσει να σου το πει. Έτσι θα βελτιώνεσαι ως άνθρωπος με μία γνώμη, η οποία παρουσιάζεται ως έχει, απο κάποιον που βρίσκεται εκτός της καταστάσεώς σου. Με αυτόν τον τρόπο και πάλι σου εμπνέει εμπιστοσύνη.
• Όταν αυτός θα κάνει λάθος, θα έχει τις αρχιδάρες να σου ζητήσει συγνώμη. Δε θα σου κρύψει τίποτα. Και φυσικά θα αναγνωρίσει το λάθος του.
  
• Δε θα σου κρατήσει μούτρα, ούτε θα μένει αμίλητος όταν έχει πρόβλημα μαζί σου. Θα το συζητήσει μαζί σου. Η για να διαπιστώσει αν κάνει λάθος ή για να σου δείξει πως εσύ είσαι σε λάθος δρόμο. Δε θα σου κρατήσει μούτρα. Ξέρεις γιατί? Γιατί ΔΕΝ είναι γκόμενα.
  
• Αυτός που αν του πεις τη γνώμη σου για το μουνί που γαμάει, ή θέλει να γαμήσει, δε θα τρέξει να της πει τι είπες για την πάρτη της. Αντιθέτως η γνώμη σου θα ληφθεί στα υπόψην του. όχι τυφλά μεν, αλλα θα ληφθεί.
  
• Αυτός απο τον οποίο αντλείς δύναμη. Η θέληση του, η αγάπη του για να βελτιωθεί σαν άνθρωπος, να προχωρήσει μπροστά, ο δυναμισμός του για τη ζωή, η ενεργητικότητα του, το πάθος του για οτιδήποτε ουσιαστικό, όλα είναι πράγματα που τον κάνουν να εμπνέει σεβασμό και σε κάνουν να ΘΕΛΕΙΣ να στέκεσαι πλάι του. Αυτό για να πορευθείτε μαζί προς το καλύτερο. Τα στάσιμα μικρά ανθρωπάκια που επαναπαύονται συνήθως τα εγκαταλείπουμε. Απο ένα σημείο και μετά δεν έχουν τίποτα να μας δώσουν.
• Ο άνθρωπος απο τον οποίο θα έχεις τα συγχαρητήρια του για τις δημιουργίες σου(ή την έκφραση της δημιουργηκότητας σου), δίχως ζήλιες και κομπλεξισμούς αλλά και την επoικοδομητική κριτική όταν κάτι δεν του αρέσει. Σε αντίστοιχη περίπτωση δικής του δημιουργίας θα κάνεις το ίδιο.
  
• Δε θα αναφέρω τον άνθρωπο που θα σταθεί δίπλα σου σε μία στιγμή που τον έχεις ανάγκη. Όχι. Πολλές φορές οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό το κάνουν για να δείξουν στον εαυτό τους οτι βρίσκονται σε θέση πιο πλεονεκτική απο σένα. Το κάνουν για να μην λυπούνται τους εαυτούς τους και στη θέση τους να λυπηθούν εσένα. Πιστέψτε με. Δεν είναι δύσκολο για το μέσο άνθρωπο να λυπηθεί. Και προφανώς το οτι θα σε λυπηθεί συνεπάγεται με το οτι θα σε στηρίξει. Αυτό δεν τον κάνει φίλο. Ας μην ξεχνάμε πως ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος.

Δε λέω πως ο κάθε άντρας που θα συναντήσει κανείς θα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Αλλά προς Θεού μην ξανακούσω πως τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχουν και μάλιστα είναι πάρα πολλές. Διότι άντρες που τιμούν τα αρχίδια τους υπάρχουν πολλοί. Αναλογίσου λοιπόν αναγνώστη. Οι φίλοι σου έχουν αρχίδια?

Τι συμβαίνει όμως με τις γυναίκες?
Πως εκφράζεται η φιλία ανάμεσα σε αυτές?
Και γιατί πολλές γυναίκες κλίνουν στο συμπέρασμα πως οι ανδρικές παρέες είναι πιο εντάξει?

Από αυτά που είδα απο το λύκειο μέχρι το μεταπτυχιακό μου και το τέλος του θα σας πω τα εξής:

• Οι γυναίκες σχηματίζουν φιλία κάνοντας απλά παρέες. Η λέξη εμπιστοσύνη δεν παίζει και πολύ στα λεξιλόγια τους.
• Καμία γυναίκα(εκτός ελαχίστων περιπτώσεων) δε θα γυρίσει να πει στη "φίλη" της οτι κάνει λάθος. Σε αντίθετη περίπτωση όταν συμβαίνει οτιδήποτε στραβό το μόνο πράγμα που θα ακουστεί στη συζήτηση είναι το εξής: "Κούκλα μου έχεις δίκιο". Kαι ας μην έχει. Έτσι δε μπορεί να βελτιωθεί σε κανέναν τομέα, μη έχοντας μια σωστή άποψη.
• Αν θυμώσεις μία κοπέλα αυτομάτως όλες οι φίλες της σε έχουν αντιπαθήσει. Δε θα ψάξουν να βρούνε λόγο για να βοηθήσουν μια κατάσταση να προχωρήσει προς το καλύτερο. Θα ψάξουν όμως να βρούνε τρόπους να δείξεις ακόμα πιο κακός στα μάτια της.
• Αν οποιαδήποτε κοπέλα αφήνει που και που τις φίλες της για κανέναν πούτσο τότε αυτές θυμώνουν μαζί της που δεν πήγε για καφέ.
• Αν κάνεις πέσιμο σε παρέα κοριτσιών, να δεις που πάντα σε μία απο αυτες θα έρθει ξαφνική "περίοδος" και θα βγάζει κόμπλεξ πάνω σου και πάνω στις φίλες της.
• Καμία γυναίκα που έχει πρόβλημα με κάποια φίλη της δε θα πάρει σοβαρά αντρική γνώμη για να βοηθηθεί διότι το να μιλάς αρχιδάτα και ειλικρινά, μια γυναίκα δεν το κάνει ούτε με τις φίλες της.
• Αν δύο "φίλες" σε γουστάρουν και κάνεις κάτι με τη μία, η φιλία τους θα λήξει την ίδια ώρα και τη στιγμή που τα χείλη σας ακούμπησαν.
• Και αν τυχόν τολμήσει μια γυναίκα να μιλήσει ειλικρινά για κάποιο θέμα που έχει κάποια φίλη της θα μπει στα blacklist.

Ένα έχω να πω. Είμαι περίφανος για όσους φίλους μου έχουν απομείνει. Είμαι περίφανος που πορεύομαι μαζί τους προς το καλύτερο. Ειμαι περίφανος που έχω αρχίδια και αρχές. Διότι σε σωστούς φίλους ελαστικότητες δε χωράνε. Όταν θέλεις ν' αποκαλέσεις κάποιον φίλο σου, πρεπει πρώτα να σέβεσαι τον εαυτό σου. Και όταν πρόκειται για τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα είσαι εγωιστής, όχι ελαστικός, όχι παθητικός. Φίλος δεν είναι κάποιος επειδή απλά έτυχε. Ο σεβασμός σου και η εμπιστοσύνη σου δε χαρίζεται σε κανέναν. Εν αντιθέσει ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ.

Νέστορας Κεφαλάς.