Φιλία Ανδρών και Γυναικών ή αλλιώς ο Ανδρικός Εξευτελισμός

για όσους πιστεύουνε στην φιλία ανδρών και γυναικών

Έχει πολλάκις τεθεί ως θέμα συζήτησης σε μικτές παρέες το ζήτημα της φιλίας ανδρών και γυναικών. Και λέγω σε μικτές βεβαίως βεβαίως γιατί ουδέποτε άντρες δεν συζήτησαν μεταξύ τους ένα τέτοιο ζήτημα. Όλοι γνωρίζουν πως ο πραγματικός άντρας, στου οποίου το αίμα τρέχει σαν ηρωίνη η αχαλίνωτη τεστοστερόνη βλέπει όλες τις ωραίες γυναίκες σαν υποψήφια θηράματα. Και έχει βαρέσει και για την πάρτη τους από καμία μαλακία. Οι κοριτσοπαρέες αγνοώ το τι κάμουνε. Πολύ πιθανώς οι παρθενομικρούλες ή οι παρθενοβλαμμένες (οι πρώτες συγχωρούνται λόγω ηλικίας, οι δεύτερες θέλουνε πούτσα και ξύλο μπας και συνειδητοποιήσουν την χαμένη τους σεξουαλικότητα)  να συζητάνε μεταξύ τους για τους "φίλους" τους. Ουδέποτε σοβαρή και ώριμη σεξουαλικά γυναίκα δεν είδε έναν αξιοπρεπή εμφανισιακά άντρα, ή έναν γοητευτικό άντρα (διότι η γοητεία δεν είναι θέμα εξωτερικής εμφάνισης τόσο) φιλικά. Όλες ονειρεύτηκαν υγρές έναν σωστό και βαρβάτο πούτσο, αυτόνα που χώνεται στα τρίσβαθα της γυναικείας ψυχής και μένει αξιομνημόνευτος στο πέρασμα του χρόνου. Ένας τέτοιος πούτσος σου δίνει την αξιοπρέπεια όταν τον ρίξεις, να πεις "Θα βρεις κι' άλλους να σε γαμήσουνε σαν κι εμένα", και όντως  εάν είναι τόσο καλός, η γκόμενα ουδέποτε δεν θα σου αντικρούσει ένα τέτοιο επιχείρημα. Μέσα της ξέρει πως λίγοι θα την γαμήσουνε  τόσο καλά....

 

Οι γυναίκες ζητάνε την αντρική-και όχι την αντρίκια- φιλία κατά κύριο λόγο σε 2 περιπτώσεις. Πρώτη περίπτωση εάν την γουστάρεις αλλά δεν πολυβλέπεσαι. Προτιμούνε να σε διατηρούνε νεκρό και αποσεξουαλικοποιημένο σε μια γυάλα με φορμόλη, να σου φέρονται γλυκά αλλά φιλικά, ενώ εσύ βαράς άπειρες μαλακίες πριν κοιμηθείς με το κωλαράκι τους. Σε θέλουνε δίπλα τους για να τις επιβεβαιώνεις, τις θέλεις δίπλα σου περιμένοντας μήπως γυρίσει ο τροχός και σου κάτσουνε ποτέ. Στο μεσοδιάστημα μένεις στα μάτια μου ένα μεγάλος και απαθής μαλάκας που δεν έχει φυτρώσει τα απαραίτητα αρχίδια να διεκδικήσει αυτό που του αξίζει: να τον βλέπουν οι γυναίκες σαν Άντρα που αν του δώσουνε χώρο θα τις γαμήσει και όχι σαν τον ακίνδυνο ευνούχο του χαρεμιού. Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν σε χωρίζουνε. Εκεί σε θέλουνε δίπλα τους πάλι για επιβεβαίωση, για να πιστεύουνε ότι έναν θαυμαστή σαν κι εσένα, πιστό και ποιοτικό, δεν θα τον χάσουνε ποτέ. Αν δεν τις γαμοσταυρήσεις όποτε πατήσεις στα πόδια σου, καλός μαλάκας είσαι. Τότε παραμένεις είτε πολύ μικρός (κοντά στα 19-20) είτε είσαι υπάνθρωπος, δεν αξίζεις δηλαδή τον αέρα που αναπνέεις. Υπάρχει και μια πολύ σπάνια περίπτωση να σου ζητήσουνε να μείνετε φίλοι αφού τις χωρίσεις εσύ. Αν δεν βαριέσαι να το κάνεις κράτα τες για καβάντζες. Να ρίχνεις καμιά πούτσα που και που. Οι ρεζέρβες δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν οδηγό. Αρκεί να μην τις φοράει για πολλά συνεχόμενα χιλιόμετρα και να τις αλλάζει όταν φθαρούνε.

Οι άντρες βλέπουνε τις γυναίκες ως φίλες επειδή συνήθως δεν βλέπονται. Κάποιοι βέβαια με φιλικές προσεγγίσεις περιμένουνε να τις γαμήσουνε. Waste of time I would say. Πάντε κάνα μπουρδέλο να ξεθολώσετε και ψάξτε καμιά γκόμενα της προκοπής. Δεν καταδέχομαι να είμαι φίλος καμιανής. Τον εαυτό μου δεν το λυπήθηκα ποτέ ώστε να παρακαλάω μπας και γαμήσω. Όποια πάρει τον πούτσο μου θα πρέπει να πει και ένα ευχαριστώ. Απ' όσες τον πήραν καμιά δεν τον μετάνιωσε.

Προσωπικά, λόγω κάποιον ηθικών αξόνων, έχω σε 'friend zone' μόνο τις κοπέλες των φίλων μου, και πάλι όχι όλες. Και αυτό όχι γιατί θα τις γαμούσα ποτέ, αλλά γιατί κάποιες είναι τόσο καριόλες που ποτέ δεν μπορούνε να μπουν σε 'friend zone'. Πάντως τις κοπέλες φίλων τις αποσεξουαλικοποιώ εγώ. Δεν περιμένω να το κάνουνε αυτές. Γι' αυτό και είμαι υποκείμενο και όχι αντικείμενο στο συντακτικό της Ύπαρξης.

Θέλοντας να κλείσω θα θυμηθώ μόνο εκείνη την μαλακία που διαφήμιζε παλιά το Star Channel: ένα βιβλίο που ονομάζονταν "Όχι πια Σεξ, Μόνο Φίλοι". Ποιος τόλμησε να το πει αυτό ρε μεγάλε? Εξάλλου στα φιλικά μπαίνουν τα καλύτερα γκολ.  Πούτσα λοιπόν βαθιά και σωστά. Και ΌΧΙ φίλοι.

Όλα τα καρόλια μέσα μάγκες, και τα υγρά μέσα. Έτσι θα κερδηθεί η Επανάστασις

Πέτρος Διαμαντόπουλος

όχι πια σεξ μόνο φίλοι my ass, καριόλες

 

   

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 7: Οι Νυμφέτες

Γράφοντας στο προηγούμενο άρθρο μου για τις Παρθενώπες ήταν αδύνατο να αποφύγω το Σαντικό δίπολο και να μην αναφερθώ στις Νυμφέτες. Οι Νυμφέτες αποτελούν κομμάτι κάθε αντρικής φαντασίωσης, γυναίκες έτοιμες για όλα, που κάνουνε τα πάντα παντού, που κάνουν ότι δεν έκανες ή ότι θα ήθελες να ξανακάνεις. Αποτελούνε την ουσία της φαντασιώδους μαλακίας, που σε αντίθεση με την τσοντόβια μαλακία, οι πρωταγωνιστές της είναι real life χαρακτήρες. Οι Νυμφέτες είναι ο Deus ex Μachina που έρχεται να σώσει τον άντρα από την αγαμία ή την πατσολογαμία του. Και εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα.

Στην αντρική ανάγκη για εύκολο και γρήγορο σεξ παρουσιάζεται η Νυμφέτα εκείνη που σε κάνει να πιστεύεις ότι στο παρέχει. Και όπως το fast food μπορεί να είναι από πολύ σάπιο μέχρι ιδιαίτερα ποιοτικό έτσι και οι Νυμφέτες μπορούν να είναι από πατσόλες μέχρι θεόμουνα. Οι πιο επικίνδυνες είναι οι ανθρωπόμορφες Νυμφέτες, εκείνες που μοιάζουν με καθημερινές κοπελίτσες, ενώ στην ουσία είναι λυσσασμένες για ανδρικό πούτσο. Είναι εκείνες που ερωτεύεσαι, γιατί όντας σωτήριες μα και φαινομενικά ανθρώπινες αφήνεσαι στη γλυκιά τους μετριότητα. Ξεχνάς εντέλει ότι ο ρόλος τους είναι να εκπληρώσουν τη φαντασία σου και όχι να πραγματώσουν κάθε επιθυμία του φαντασιακού σου. Επομένως η συνταγή για τη σωστή τους χρήση είναι one for the road και πίσω στη μοναξιά του ανδρικού μεγαλείου. Οι Νυμφέτες ενδείκνυνται μόνο για σκληρά γαμήσια, που αν δεν κάνουν, τις υποχρεώνεις να τα κάνουν υποδεικνύοντας τον ρόλο τους..Οι Νυμφέτες είναι σαν τα Depon, σε περιπτώσεις πονοκεφάλου, χτυπάς κανα δυο για να στρώσεις. Ίσως χρειαστεί κάνα παραπάνω, αλλά ως εκεί. Βέβαια αν έχεις μεγάλα ζόρια μπορείς να τις πάρεις όπως το Comptrex, δύο δύο για κανα δυο μέρες. Και μετά στοπ.

Προσωπικά λατρεύω τις έξυπνες Nυμφέτες, αν και δεν έχω συναντήσει καμία. Για τις υπόλοιπες είμαι ιδιαίτερα σκληρός, γιατί την έχω πατήσει μια φορά στο παρελθόν. Τους καθιστώ σαφές από την πολύ αρχή πως θα πέσει πολύ καλή πούτσα, αλλά μέχρι εκεί. Γιατί εν τέλει τα παυσίπονα τα παίρνω όπως θέλω, αλλά επιλέγω εγώ πότε θα σταματήσω τη θεραπεία. Θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές πως σε περιπτώσεις Πατσολονυμφέτας είμαστε πάρα πολύ bon viveur στην αρχή και σκληροί και βίαιοι στο τέλος για να καταλάβει πλήρως πως της το παίξαμε καλοί ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΓΑΜΗΣΟΥΜΕ.

Και κάτι τελευταίο: Αν είστε τόσο χαζοί ώστε να ερωτευτείτε μία Νυμφέτα σκεφτείτε πως είστε το ίδιο ηλίθιοι με ένα που ερωτεύεται μια κωλομπαρού. Είστε οι απόλυτοι losers.

Με την πούτσα ψηλά σαν σημαία

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 5: Επαγγελματίες

«Με σένα όμως δεν έχει τόσα δίνω πόσα θες, στα μπουρδέλα οι πουτάνες το κάνουν για μεροκάματο, εννοείται ότι δεν μπήκες στο επάγγελμα εχθές απλά είσαι υπεράνω χρημάτων, πάρτο και γάμα το» -Χρήστος Τούσης

Σήμερα θα ακουμπήσουμε ένα πολύ παρεξηγημένο ζήτημα, τις επαγγελματίες. Οι επαγγελματίες κυρίες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στις ιερόδουλες (γνώστες και ως πόρνες, πουτάνες κτλ) που διακλαδώνονται σε κατηγορίες (πεζοδρόμιο, μπουρδέλο, studio, call girls κτλ) και στις γνωστές και μη εξαιρετέες κωλομπαρούδες.

Άμεση προτεραιότητα έχει να διασαφηνίσουμε ότι σεβόμαστε και εκτιμούμε τις επαγγελματίες, γιατί τις διέπει ένα χαρακτηριστικό που σπανίζει στους ανθρώπους. Ειλικρίνεια. Από κεί και πέρα αν ο πελάτης τους θέλει να ζήσει το ψέμα του δεν τους καίγεται μία, η δουλειά είναι δουλειά και αυτό που τις ενδιαφέρει είναι η τσέπη τους.

Όλοι οι άντρες αργά η γρήγορα τείνουν να βρεθούν με μία κυρία επαγγελματία. Μερικοί βρίσκουν εκεί το αντριλίκι τους (όπως λέει και ο Μητροπάνος), άλλοι δε θυμούνται τους παλιούς καλούς καιρούς, καθώς η γυναίκα τους πλέον δεν τους κάθεται. Μερικοί απλώς ξεκαυλώνουν και απολαμβάνουν ένα μπουρδελάκι ως το κερασάκι στην τούρτα. Σίγουρα, πάντως, χορτάτος εκτιμάς καλύτερα το επιδόρπιο.

Το μεγαλύτερο σφάλμα στην αντιμετώπιση των εν λόγω κυρίων είναι να λογίζονται ως βρώμικες. Αυτό που αδυνατούν να καταλάβουν οι περισσότεροι χαλβάδες (και οι γκόμενες τους) είναι ότι οι ιερόδουλες είναι γυναίκες με φυσιολογική ζωή, ενδιαφέροντα, ασχολίες και μια δουλειά που τους επιτρέπει να ζουν από αξιοπρεπώς μέχρι και πλουσιοπάροχα (μιλώντας πάντα για νόμιμες/νομιμότυπες καταστάσεις και όχι για trafficking). Οι επαγγελματίες, λοιπόν, φίλε μου σαβουρογάμη αν θες να ξέρεις πέραν του ότι ελέγχονται συνεχώς για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα, προφάνως δεν κάνουν και απροφύλακτο σεξ. Ξέρουν να προφυλάσσονται γιατί αν το μουνάκι τους αρρωστήσει χάνουν το ψωμί τους, η καθαριότητα γι’ αυτές είναι ζήτημα επιβίωσης.

Οι βρωμιάρες πατσόλες απ’ την άλλη που γαμάς ακάποτα αφού έχουν πάρει δύο διμοιρίες και τρεις ποδοσφαιρικές ομάδες σουρωμένες απ’ τον κώλο απροφύλακτα είναι πολύ πιο επίφοβες.

Οι ιερόδουλες είναι αξιοπρεπέστατα άτομα, ειλικρινή στη ζωή και το επάγγελμα τους. Πολλές εργάζονται με μεράκι και πραγματικά επιτελούν κοινωνικό έργο, γιατί εξυπηρετείται ένα μεγάλο μέρος του ανδρικού πληθυσμού που μπορεί να χαίρει άκρα υγείας. Τέλος, είναι πάντα χαμογελαστές κα φιλικές.

Όσον αφορά την δεύτερη κατηγορία, τις κωλομπαρούδες, αυτές απευθύνονται στους πιο στοργικούς κυρίους. Όποιος δεν επιθυμεί το ψυχρό σεξ με μία ιερόδουλη μπορεί πάν τα να απευθυνθεί σε μία κωλομπαρού για κάτι που είναι πιο κοντά στο girlfriend experience, με βάσεις πολύ πιο αληθινές. Γιατί τουλάχιστον τα λεφτά του τα χάνει εξόφθαλμα μες απ’ τα χέρια του.

Γιατί, λοιπόν, φίλε σαβουρογάμη η κοινωνία υποτιμά τόσο τις επαγγελματίες. Από ζήλεια. Από ζήλεια που διέπονται από προθέσεις ξεκάθαρες και συγκεκριμένες. Απ’ την άλλη όμως η πατσόλα που γαμάς, που σε ξεφραγκιάζει για να αγοράσει το μπέρμπερι που δεν της χωράει απ’ τα πατσοκοίλια, γνωρίζει την κοινωνική αποδοχή.

Ήρθε καιρός για αλλαγές κοινωνικές, η κοινωνία πρέπει όχι να εξαγνιστεί, αλλά να ανασυντεθεί, να αναθεσμιστεί…

Καλούς μας αγώνες

-Ανέστης Ρωσσίδης.

Οι Εξισώσεις της Καριόλας

Mikhail Gromov: βραβείο Άμπελ (2009)

Από το 1901 που θεσπίστηκε το βραβείο Νόμπελ (στο όνομα του Νόμπελ, οποία έκπληξις, ήταν άνδρας!) έχει κερδηθεί 44 φορές από γυναίκες. Συνολικά, έχει απονεμηθεί σε 826 διαφορετικά άτομα… αυτό μας κάνει, χμμμ, ναι 782 ανθρώπους και 44 γυναίκες.

Επίσης, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι το βραβείο Άμπελ που θεσπίστηκε το 2003 για τα εξέχοντα μαθηματικά μυαλά δεν έχει απονεμηθεί ως τώρα σε καμία γυναίκα.

Ασφαλώς θα αναρωτηθείς φίλε μου σαβουρογάμη πως γίνεται η γυναίκα να υστέρει μέχρι και στα μαθηματικά σε σχέση με τον άντρα. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη.

Ο λόγος ονομάζεται πούτσα.

Όταν οι λαμπροί επιστήμονες που βλέπεις να ποζάρουν περίτρανα με το Άμπελ στα χέρια έλιωναν στις μαλακίες μελετώντας. Οι μόνες εξισώσεις που έλυσε η χοντρή πατσόλα που ξεδιάντροπα αξιωνόταν τον πούτσο τους ως ίση προς ίσους ήταν οι εξής:

Όπου π = πούτσα

1π = γαμήσι

2π = παρτούζα

3π = gang bang

4π = orgy

…

400π = world record

Εξού και τα θαυμάσια βίντεο που απολαμβάνουμε με τις αξιότιμες πορνοστάρ που στήνονται και τις γαμάνε στη σειρά πεντακόσιοι συναγωνιστές.

Φυσικά αργά η γρήγορα κάποια γυναίκα θα κερδίσει και το Άμπελ. Είμαι σίγουρος, όμως, πως θα συμφωνήσεις μαζί μου ότι καλύτερα να τον κόψεις μόνος σου απ’ τη ρίζα παρά να τη γαμούσες, γιατί σου βάζω στοίχημα ότι δε θα βλέπεται. Το αντίτιμο στη γυναικεία ευφυΐα είναι η ασχήμια (ή στην καλύτερη είναι αγάμητη λεσβία γιατί και πάλι δεν βλέπεται).

Ως τότε, όμως, καλούς μας αγώνες.

-Ανέστης Ρωσσίδης

Η Αντρική Ευαισθήσια: Μία Ευγενής Αλήθεια

Οι άντρες είναι κατεξοχήν συναισθηματικά όντα. Μία συνιστώσα παραγόντων συμβάλλει στη διαμόρφωση του συναισθηματικού κόσμου ενός άντρα. Ο στερεοτυπικός ανδρισμός, ο κοινωνικός ευνουχισμός του και η μάνα του (όσο φροϋδικό και αν αυτό ακούγεται) είναι οι κυριότεροι λόγοι.

Ο άντρας κατά τα στερεότυπα, οφείλει να είναι “macho man”, δηλαδή πολύ άντρας. Θεωρητικά πρέπει να είναι αλώβητος, ισχυρός, επιβλητικός και να εμπνέει ασφάλεια, σεβασμό, φόβο (καθώς και να γαμάει αβέρτα). Τα στερεότυπα έχουν καλλιεργηθεί από χρόνων αρχαιοτάτων. Από τότε που ο άνδρας όφειλε να φέρει το σφαχτάρι να θραφούν τα αδύναμα μέλη της οικογένειας του. Δεν υπήρχε χώρος για αδυναμία και η εκδήλωση συναισθημάτων ήταν αντιληπτή ως τέτοια. Μία στιγμή αδυναμίας θα μπορούσε να καταλήξει σε έλλειψη τροφής και κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο το είδος. Τα ένστικτα της επιβίωσης όντα σε μία συνεχή κρούση με το συναισθηματισμό του, κατέστησαν τον άντρα ον με βαθιά συναισθηματική καταπίεση η οποία εκτονωνόταν, όχι περιοδικά, αλλά συσσωρευμένα. Θα δούμε παρακάτω τα αποτελέσματα αυτών των ξεσπασμάτων.

Ο κοινωνικός ευνουχισμός υπήρξε εξίσου σημαντικός παράγοντας. Η συναισθηματική ισορροπία του άνδρα και η εύρυθμη λειτουργία του στο ευρύτερο κοινωνικό γίγνεσθαι βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αυτοπεποίθηση του, σε αντίθεση με της γυναίκας που έγκειται στην ικανοποίηση της αυταρέσκειας της. Ο άντρας είναι φύσιν ενεργητικός. Όταν πεινούσε, κυνηγούσε και έτρωγε. Όταν καύλωνε, γαμούσε τρύπες. Η δόμηση, όμως, της σημερινής κοινωνίας τον έχει ευνουχίσει ουσιαστικά και ηθικά. Διότι όταν βλέπει το πατσολάκι να φοράει το ντεκολτέ η να σκύβει και το στρινγκ να είναι φάτσα κάρτα, αν πάει και αρπάξει το βύζο ή το κωλαράκι θα τον πούνε ανώμαλο. Όπως όμως η αοριστία της ανδρικής γοητείας δε συνάδει με τη σημειολογική ομορφιά της γυναίκας (η διέγερση προκαλείται διαφορετικά στα δύο φίλα), έτσι δε θα έπρεπε να τίθενται και όμοιοι περιορισμοί σε δυσανάλογες καταστάσεις. Ο άνδρας αν φορέσει ανοιχτό πουκάμισο να φανεί η τρίχα και ο Brad Pitt να είναι, γύφτο θα τον πούνε όχι γόη (και στην τελική αν θέλει η γκόμενα να έρθει να χαϊδέψει τρίχα). Η ανδρική φύση δεν αρκείται στα του οίκου της, είναι κατά κόρον διεκδικητική. Παρασέρνει τα πάντα μες τον τυφώνα της ενεργητικότητάς της και ως τέτοια πρέπει να γίνεται αποδεκτή για να μη περιορίζεται η ανδρική εκφραστικότητα.

Εντέλει στη διαμόρφωση της συναισθηματικότητας του άνδρα φταίει η διαπαιδαγώγηση της μάνας (και αντίστοιχα στις γυναίκες του πατέρα). Διότι, η μάνα εξηγεί στο μικρό γιο της, ότι πρέπει να σέβεται και να αγαπά τις γυναίκες, να τους παρέχει στοργή και προστασία. Ο δε πατέρας, λέει στο κοριτσάκι του, ότι όλοι οι κάφροι θέλουν να το γαμήσουν και να προσέχει μην της γεμίσουν τις τρύπες κρέας, λες και αν μείνουν άδειες θα είναι πιο παραγωγική η μπαζόλα. Ένα τρόπο έχει να γίνει παραγωγική η γυναίκα, γεννώντας, και ανταυτού κρατά τις εισόδους της ερμητικά κλειστές. Νομίζει δε, ενίοτε, ότι κάνει και χατήρι σε κάποιον δυστυχή αν του κάτσει, λες και η ίδια δεν το χαίρεται. Το χαίρεται και μάλιστα και παραπάνω, η γαμωκλειτορίδα έχει τα διπλάσια νεύρα απ’ όσα έχει όλη η πούτσα μαζί.

Εγώ ένα λέω κύριοι, Πούτσα και Ξύλο.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, ας καλοσκεφτείς μικρό χόντρο γιδάκι, κατά πόσο το άτομο που έχεις δίπλα σου είναι εντέλει συναισθηματικό. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια λένε, πάψε να γκρινιάζεις και σκέψου. Άνοιξε τα μάτια σου, μη τα βγάζεις μόνο με όποιον βρεις και κρίνε συμπεριφορές. Γιατί οι άντρες τα μαζεύουν μέσα τους… και όταν εκτονωθούν ξέρεις τί προκύπτει ε;

Προκύπτουν οι μπαλάντες που τα βραδια ακούς και κλαις, γιατί είσαι συναισθηματική και δε σε καταλαβαίνουν...

...άντρες των οποίων την ευαισθησία, ποτέ δε θα μπεις καν στη διαδικασία να συλλάβεις, γιατί είσαι πολύ μικρη...

Καλούς αγώνες

-Ανέστης Ρωσσίδης

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 2: Τα Cluboμουνα

Σαββατόβραδο και πάλι. Το clubομουνο κάνει κυριολεκτικά δυόμισι ώρες να ετοιμαστεί, βάζει ένα kitch στριγκάκι για τα τυχερά, ισιώνει το μαλλί, φοράει eyeliner και lip gloss με γεύση φραουλίτσα (ελαφρώς φωσφόριζε), ψηλό τακούνι να μην μπορεί να περπατήσει και ξαμολιέται στα cluboελληνάδικα.. Τα μαγαζιά γεμίζουν με κορμιά στη σειρά, όπως τα ψυγεία των κρεοπωλείων κρεμασμένα αρνιά τη Μεγάλη Εβδομάς, που πίνουνε το ποτό τους με καλαμάκι και χαζογελάνε απελπισμένα.. Είσαστε δυο, είσαστε τρεις, είσαστε χίλιες δεκατρείς... Στην καταναλωτική κοινωνία τα πρότυπα παράγονται προς ιδίαν κατανάλωσιν, οι κοπέλες στην σειρά, οι σφίχτες με τα κολλητά στην απέναντι, σφηνάκια πηγαινοέρχονται, ματιές θανατηφόρες, έξω φτιαγμένα αμάξια μαρσάρουν τα χίλια άλογά τους. "Πόσο γκόμενα παίζει να 'μαι, ντάξει. Αυτός που με ξεμπουριάζει έχει σκάσει και 3 χιλιάρικα για ηχεία".

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνω μια εννοιολογική διευκρίνιση. Τα cluboμουνα, τα tredoμουνα καθώς και τα καγκουρόμουνα (αυτά τα μουνιά που τα γαμάνε κάγκουρες) έχουνε ένα βασικό σημείο αναφοράς. Είναι γέννημα θρέμα της νεοελληνικής κουλτούρας του φαίνεσθαι και όχι του είναι, του μωραδερφισμού, του δεβαριεσισμού, του ξυσταρχιδισμού, του ετεροπροσδιορισμού, του fast food, εν τέλει αυτό που τόσο όμορφα περιγράφεται στην λέξη "ΠΑΣΟΚισμός" (ως Ιδεολογία, ως πράξη ζωής δηλαδή, όχι ως εξαργυρωμένος ψήφος στις κάλπες). Στο άρθρο αυτό θεωρώ ως umbrella term τον όρο cluboμουνα. Μέσα από αυτόν γεννιούνται τα tredoμουνα, ως και καλά μια πιο avant garde metropolitan έκδοση, κάτι μουνιά που πηγαίνουνε στα "reworks" και στο "monroe" και θεωρούν τους εαυτούς τους fashionable elit.. Τα καγκουρόμουνα από την άλλη είναι η επαρχιώτικη έκδοση των clubομουνων..Αποτελούνε μια κατάπτωση χαρακτηριστική του νεοελληνικού επαρχιωτισμού όπου τα κιμπαριλίκια στα κωλομπαρομπουζουκτσίδικα δίνανε και παίρνανε από τους πατσοκοιλιάδες πατέρες τους που σκάγανε 5000αρα σαν πετσετάκια σαν ακούγανε το "Μάγκας θα πει κιμπάρης"..

Πολλοί θα με κατηγορήσουν πως χάριν μιας κανονικοποίησης, της προσπάθειας να δημιουργήσω έναν Κανόνα με εναλλακτικά μουνιά, cluboμουνα, κλπ. προσφεύγω σε γενικεύσεις και παίρνω ως δεδομένη την ομοιογένεια συνόλων ουδόλως ομοιογενών. Οι Μετα-Στρουκτουραλιστές θα επισημάνουν τον ρόλο του Υποκειμένου και την δημιουργία Υβριδικών ταυτοτήτων που καταφέρνουνε και σπάνε τα σύνολα στα οποία αναφέρομαι, και ως εκ τούτου, με διαψεύδουνε. Θα μου ασκήσουν την ίδια κριτική που άσκησαν στον Marx και στους ακολούθους του στον τομέα των Πολιτισμικών Σπουδών (Raymond Williams, Gramsci κλπ)...Αφήνω τους Κριτικούς στην απάθειά τους και προχωρώ στον δρόμο που άνοιξε το Μανιφέστο για την Επανάσταση..

Αυτό που καθιστά τα clubmομουνα μια ξεχωριστή κατηγορία που περιλαμβάνει όμως τα tredoμουνα και τα καγκουρόμουνα, είναι όπως προείπα η Ιδεολογία τους, καθώς και οι στόχοι τους. Τα μουνιά αυτής της τάξεως, συνήθως μπαζόλες, σπανίως πατσόλες, συχνά δε σαύρες και άλλα ερπετά, έχουνε κοουτσαριστεί από μάνες που θέλησαν συνειδητά να τις κάνουν άχρηστα στην κοινωνία μέλη τα οποία κοιτάνε μονάχα τον κώλο τους, δεν έχουνε γούστο, επίπεδο (γιατί μόρφωση μπορεί να έχουν) και προσωπικότητα. Γιατί όλα αυτά για να αποκτηθούν χρειάζεται μόχθο αφενός, και αφετέρου δημιουργούνε τριβές με τον μέλλοντα σύζυγό τους. Έτσι εκπαιδεύονται από το σπίτι πως να φτάσουνε συνάμενες κουνάμενες να φάνε πούτσο από κάποιον που τις έχει μπανίσει και η υπόθεση τελειώνει εκεί. Όλες οι σχέσεις της πρώτης νιότης είναι απλά πρόβες για τον επικείμενο γάμο. Τα cluboμουνα ετεροπροσδιορίζονται με βάση την ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΑ του γκόμενού τους, το πόσο αυτός "πιάνει" σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει το αντρικό σώμα με μια χρηματιστηριακή λογική αγοράς και ζήτησης. Από την άλλη δεν έχουνε τίποτα να συζητήσουνε με αυτόν, απλά κάθονται δίπλα του σαν Καρυάτιδες, η κύρια ασχολία της ζωής τους είναι τα ψώνια, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, και ο απώτερος σκοπός όλων τους ένας γάμος που θα τις επιβεβαιώσει. Λάμπουνε στο γεμάτο από πατσόλες σκοτάδι σαν διάττοντες αστέρες, συνήθως μετά τα τριάντα και τον γάμο αφήνονται και αρχίζουνε και οι ίδιες να πατσολιάζουν. Στα σαράντα τους είναι ένα μάτσο σάπιο κρέας, χωρίς λόγο ύπαρξης, σπερματικά δοχεία για τους σαπιοκοιλιάδες άντρες τους, που ίσως κερατώνουν με άλλους πατσοκοιλιάδες που προσπαθούν να ξεφύγουν από την λαίλαπα της δικής τους homegrown σκατοκατάστασης.

Τα clubομουνα όμως είναι ιδανικά για ξεπέτες αφού πρώτα καλλιεργήσεις ένα ειδύλλιο διαφορετικότητας, αφού τους πουλήσεις λίγο κρασί λίγο έρωτα και παπαριές (λες και εσένα θα ερωτευτώ ζώο, σαν να μην έχω ξαναγαμήσει ωραία γκόμενα στη ζωή μου..) και αφού τις ρίξεις έναν βαρβάτο ανδρικό πούτσο τις στείλεις για να συμμορφωθούν. Η αλήθεια είναι όμως ότι θα βρουν να βγάλουν το άχτι τους σε κάποιον μουνόδουλο -ακη (Γιωργάκη, Δημητράκη κλπ), και σε κάποιον τέτοιο καρμίρη θα φορτωθούν, που μπορεί να είναι και φραγκάτος.. Γιατί η καημενιά δεν είναι οικονομική κατάσταση αλλά τρόπος ύπαρξης. Μπορείς να είσαι άρχοντας με Vespa και καημένος με Porche...

Όλες οι γυναίκες έχουνε την cluboμουνιά στο αίμα τους, είναι κομμάτι της νεοελληνικής πασοκοανατροφής τους. Ακόμα και τα εναλλακτικά μουνιά που προσπαθούν να ξεφύγουνε από την clubομουνίαση, άλλο αν την υιοθετούνε από διαφορετική οπτική, την έχουνε ως σημείο αναφοράς, την αναγνωρίζουνε ως κομμάτι της ύπαρξης τους.

Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας πως τα χρήματα που έχουνε σπαταληθεί είτε για τα clubομουνα από διάφορους -λιάρηδες (Μουνο-) είτε από τα cluboμουνα για να βρουνε τον -λιάρη τους, είτε καμιά φορά και τον σωστό βαρβάτο γαμιά τους, έχει υπολογιστεί ότι φτάνουνε να εξοφλήσουνε το χρέος της Ελλάδας μα και της Ιταλίας... Αν η Επανάσταση είχε γίνει νωρίτερα, ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΦΑΛΙΡΙΣΕΙ.

Θα στείλω λοιπόν τον ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ μου Χαιρετισμό:

Η Ανδρική Επανάσταση θα σώσει την Ευρώπη...Ζήτω η ΟΝΕ, ζήτω το Ευρώ!

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Φιλία. Το ανδρικό προνόμιο.

Ήμουνα προχθές με τον ψηλό και άλλα δύο φιλαράκια. Είχαμε αράξει για καφέ κάπου στο κέντρο. Από δίπλα μας μερικές κοπελίτσες κατά δύο ή τρία χρόνια μικρότερες απο εμάς. Με αφορμή αυτές και δείγματα που προσέξαμε ΚΑΙ σε αυτές όπως και σε πρώην και νυν κοπέλες μας όλοι μαζι καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα.

Η φιλία είναι προνόμιο ανδρικό.

Μπορεί να κατηγορηθώ πως μιλάω για μικρά ποσοστά ανδρών αλλά τουλάχιστον μιλάω εκ πείρας.
Δεν αναφέρομαι σε παρέες, αλλά σε ΦΙΛΟΥΣ. Δεν αναφέρομαι στον κάθε καραγκιοζάκο-μουνοπλαγιά
ο οποίος κάνει παρέα με την κοπέλα σου και μόλις φτάσεις στο χωρισμό αυτός επιλέγει τη δική της
παρέα την οποία βαφτίζει "φιλία" επειδή έχει ανάγκη απο άρωμα μουνιού γύρω του για να επιβεβαιώσει το χαμένο του ανδρισμό.

Αναφέρομαι στον άνδρα που:

• Θα κάνεις μαζί του πέσιμο σε μουνί που σας ενδιαφέρει και τους δύο. Αλλά ξέρεις τι? Δε θα θυμώσει. Γιατί απο το να μη γαμήσει κανένας, ας γαμήσει ένας. Ο φίλος του. Και πίστεψέ με...θα χαρεί.
  
• Θα σου μιλάει ανοικτά και ρεαλιστικά για οποιοδήποτε θέμα του κάνει κέφι. Δίχως υπεκφυγές, δίχως φόβο και πάνω απ' όλα με αρχίδια. Σε έναν άνθρωπο ειλικρινή μπορείς να βασιστείς.
  
• Όταν βρίσκεσαι σε κάποια κατάσταση και κάνεις λάθος, αυτός είναι που θα σε πιάσει να σου το πει. Έτσι θα βελτιώνεσαι ως άνθρωπος με μία γνώμη, η οποία παρουσιάζεται ως έχει, απο κάποιον που βρίσκεται εκτός της καταστάσεώς σου. Με αυτόν τον τρόπο και πάλι σου εμπνέει εμπιστοσύνη.
• Όταν αυτός θα κάνει λάθος, θα έχει τις αρχιδάρες να σου ζητήσει συγνώμη. Δε θα σου κρύψει τίποτα. Και φυσικά θα αναγνωρίσει το λάθος του.
  
• Δε θα σου κρατήσει μούτρα, ούτε θα μένει αμίλητος όταν έχει πρόβλημα μαζί σου. Θα το συζητήσει μαζί σου. Η για να διαπιστώσει αν κάνει λάθος ή για να σου δείξει πως εσύ είσαι σε λάθος δρόμο. Δε θα σου κρατήσει μούτρα. Ξέρεις γιατί? Γιατί ΔΕΝ είναι γκόμενα.
  
• Αυτός που αν του πεις τη γνώμη σου για το μουνί που γαμάει, ή θέλει να γαμήσει, δε θα τρέξει να της πει τι είπες για την πάρτη της. Αντιθέτως η γνώμη σου θα ληφθεί στα υπόψην του. όχι τυφλά μεν, αλλα θα ληφθεί.
  
• Αυτός απο τον οποίο αντλείς δύναμη. Η θέληση του, η αγάπη του για να βελτιωθεί σαν άνθρωπος, να προχωρήσει μπροστά, ο δυναμισμός του για τη ζωή, η ενεργητικότητα του, το πάθος του για οτιδήποτε ουσιαστικό, όλα είναι πράγματα που τον κάνουν να εμπνέει σεβασμό και σε κάνουν να ΘΕΛΕΙΣ να στέκεσαι πλάι του. Αυτό για να πορευθείτε μαζί προς το καλύτερο. Τα στάσιμα μικρά ανθρωπάκια που επαναπαύονται συνήθως τα εγκαταλείπουμε. Απο ένα σημείο και μετά δεν έχουν τίποτα να μας δώσουν.
• Ο άνθρωπος απο τον οποίο θα έχεις τα συγχαρητήρια του για τις δημιουργίες σου(ή την έκφραση της δημιουργηκότητας σου), δίχως ζήλιες και κομπλεξισμούς αλλά και την επoικοδομητική κριτική όταν κάτι δεν του αρέσει. Σε αντίστοιχη περίπτωση δικής του δημιουργίας θα κάνεις το ίδιο.
  
• Δε θα αναφέρω τον άνθρωπο που θα σταθεί δίπλα σου σε μία στιγμή που τον έχεις ανάγκη. Όχι. Πολλές φορές οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό το κάνουν για να δείξουν στον εαυτό τους οτι βρίσκονται σε θέση πιο πλεονεκτική απο σένα. Το κάνουν για να μην λυπούνται τους εαυτούς τους και στη θέση τους να λυπηθούν εσένα. Πιστέψτε με. Δεν είναι δύσκολο για το μέσο άνθρωπο να λυπηθεί. Και προφανώς το οτι θα σε λυπηθεί συνεπάγεται με το οτι θα σε στηρίξει. Αυτό δεν τον κάνει φίλο. Ας μην ξεχνάμε πως ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος.

Δε λέω πως ο κάθε άντρας που θα συναντήσει κανείς θα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Αλλά προς Θεού μην ξανακούσω πως τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχουν και μάλιστα είναι πάρα πολλές. Διότι άντρες που τιμούν τα αρχίδια τους υπάρχουν πολλοί. Αναλογίσου λοιπόν αναγνώστη. Οι φίλοι σου έχουν αρχίδια?

Τι συμβαίνει όμως με τις γυναίκες?
Πως εκφράζεται η φιλία ανάμεσα σε αυτές?
Και γιατί πολλές γυναίκες κλίνουν στο συμπέρασμα πως οι ανδρικές παρέες είναι πιο εντάξει?

Από αυτά που είδα απο το λύκειο μέχρι το μεταπτυχιακό μου και το τέλος του θα σας πω τα εξής:

• Οι γυναίκες σχηματίζουν φιλία κάνοντας απλά παρέες. Η λέξη εμπιστοσύνη δεν παίζει και πολύ στα λεξιλόγια τους.
• Καμία γυναίκα(εκτός ελαχίστων περιπτώσεων) δε θα γυρίσει να πει στη "φίλη" της οτι κάνει λάθος. Σε αντίθετη περίπτωση όταν συμβαίνει οτιδήποτε στραβό το μόνο πράγμα που θα ακουστεί στη συζήτηση είναι το εξής: "Κούκλα μου έχεις δίκιο". Kαι ας μην έχει. Έτσι δε μπορεί να βελτιωθεί σε κανέναν τομέα, μη έχοντας μια σωστή άποψη.
• Αν θυμώσεις μία κοπέλα αυτομάτως όλες οι φίλες της σε έχουν αντιπαθήσει. Δε θα ψάξουν να βρούνε λόγο για να βοηθήσουν μια κατάσταση να προχωρήσει προς το καλύτερο. Θα ψάξουν όμως να βρούνε τρόπους να δείξεις ακόμα πιο κακός στα μάτια της.
• Αν οποιαδήποτε κοπέλα αφήνει που και που τις φίλες της για κανέναν πούτσο τότε αυτές θυμώνουν μαζί της που δεν πήγε για καφέ.
• Αν κάνεις πέσιμο σε παρέα κοριτσιών, να δεις που πάντα σε μία απο αυτες θα έρθει ξαφνική "περίοδος" και θα βγάζει κόμπλεξ πάνω σου και πάνω στις φίλες της.
• Καμία γυναίκα που έχει πρόβλημα με κάποια φίλη της δε θα πάρει σοβαρά αντρική γνώμη για να βοηθηθεί διότι το να μιλάς αρχιδάτα και ειλικρινά, μια γυναίκα δεν το κάνει ούτε με τις φίλες της.
• Αν δύο "φίλες" σε γουστάρουν και κάνεις κάτι με τη μία, η φιλία τους θα λήξει την ίδια ώρα και τη στιγμή που τα χείλη σας ακούμπησαν.
• Και αν τυχόν τολμήσει μια γυναίκα να μιλήσει ειλικρινά για κάποιο θέμα που έχει κάποια φίλη της θα μπει στα blacklist.

Ένα έχω να πω. Είμαι περίφανος για όσους φίλους μου έχουν απομείνει. Είμαι περίφανος που πορεύομαι μαζί τους προς το καλύτερο. Ειμαι περίφανος που έχω αρχίδια και αρχές. Διότι σε σωστούς φίλους ελαστικότητες δε χωράνε. Όταν θέλεις ν' αποκαλέσεις κάποιον φίλο σου, πρεπει πρώτα να σέβεσαι τον εαυτό σου. Και όταν πρόκειται για τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα είσαι εγωιστής, όχι ελαστικός, όχι παθητικός. Φίλος δεν είναι κάποιος επειδή απλά έτυχε. Ο σεβασμός σου και η εμπιστοσύνη σου δε χαρίζεται σε κανέναν. Εν αντιθέσει ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ.

Νέστορας Κεφαλάς.