Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Η Σπερματολαγνεία: Διάσπαρτοι Στοχασμοί


Η Σπερματολαγνεία είναι η αρχή των πάντων. Στο μαύρο του Μηδενός και του Τίποτα ο Κύριος εκσπερμάτωσε και δημιούργησε τ' αστέρια. Και άνοιξαν οι ουρανοί από την αγαλλίαση.

Η Σπερματολαγνεία έκανε την Εύα να πεταχτεί από το πλευρό του Αδάμ. Ήτανε ο λόγος που ήρθε στον κόσμο.

Η Σπερματολαγνεία δεν δημιουργεί απεικάσματα. Είναι η απόλυτη αλήθεια, η Ιδέα, στα τρίσβαθα του Πλατωνικού σύμπαντος.

Σπερματολάγνα ήτανε η Ξανθίππη και ο μόνος λόγος που καθότανε στο πλευρό του τεμπέλη, μα μεγαλοφυή Σωκράτη, ήτανε να πίνει τα καρούλια του. Στη συνέχεια αυτός, χρησιμοποιώντας την μαιευτική, προσπαθούσε να μάθει τη γεύση τους.

Τα σπέρματα του Αινεία γεννάνε τη Ρώμη. Μέσα από τη Ρώμη γεννάται ο Δυτικός κόσμος.

Δυο κουκιά σπέρμα τυφλώνουνε τον Σαούλ και τον οδηγούνε στον Παυλιανισμό και την αρχή του σπερματογεννούς Χρηστού.

Σπέρμα ταΐζει στον Μυστικό Δείπνο ο Ιησούς τους μαθητές του. Λάβετε Φάγετε.

Με σπέρμα ανακατεύουνε οι μεγάλοι μάστοροι της Αναγέννησης το χρώμα και το αίμα τους. Σπέρμα ρίχνουνε στα θεμέλια και γεννάται το Σώμα.

Το σπέρμα και όχι το μήλο οδηγεί τον Νεύτωνα στην ανακάλυψη της βαρύτητας. Στο χυμένο σπέρμα του ρίχνετε η μικρή του πόρνη και κερδίζει την Γνώση.

Ολόκληρη η Γαλλική Επανάσταση βασίζεται στην σπερματική θεωρία του Ρουσσώ. Αργότερα ο Ναπολέωντας σπέρμα ταΐζει και κρασί όταν στέφεται αυτοκράτορας.

Πίνοντας το σπέρμα του ο Melville εμπνέεται και γράφει για τις spermacceti Whales και τον Moby Dick, το σπερμαφάλαινο.

Από τα χύσια του Χίτλερ πνίγεται η Εύα Μπράουν. Βλέποντας την νεκρή ο Αδόλφος αυτοκτονεί.

Τα καρούλια του Μπιλ ζητά η Μόνικα, και γίνεται η Πρώτη Πόρνη των ΗΠΑ. Δεν πρόσεξε που τα 'ριξε όμως και τον κάνανε σούργελο.
Η διαδικασία της Σπερματολαγνείας, από το σπερματολακτικό στάδιο του Freud, στον σπερματόκοσμο του Lacan, στον αποδομημένο σπερματισμό του Delleuz, αποτελεί ύψιστο κοινωνικό αγαθό, εφάμιλλο του θηλασμού, η λάσπη που δομεί τις σύγχρονες κοινωνίες μας!

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 5: Επαγγελματίες

«Με σένα όμως δεν έχει τόσα δίνω πόσα θες, στα μπουρδέλα οι πουτάνες το κάνουν για μεροκάματο, εννοείται ότι δεν μπήκες στο επάγγελμα εχθές απλά είσαι υπεράνω χρημάτων, πάρτο και γάμα το» -Χρήστος Τούσης

Σήμερα θα ακουμπήσουμε ένα πολύ παρεξηγημένο ζήτημα, τις επαγγελματίες. Οι επαγγελματίες κυρίες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στις ιερόδουλες (γνώστες και ως πόρνες, πουτάνες κτλ) που διακλαδώνονται σε κατηγορίες (πεζοδρόμιο, μπουρδέλο, studio, call girls κτλ) και στις γνωστές και μη εξαιρετέες κωλομπαρούδες.

Άμεση προτεραιότητα έχει να διασαφηνίσουμε ότι σεβόμαστε και εκτιμούμε τις επαγγελματίες, γιατί τις διέπει ένα χαρακτηριστικό που σπανίζει στους ανθρώπους. Ειλικρίνεια. Από κεί και πέρα αν ο πελάτης τους θέλει να ζήσει το ψέμα του δεν τους καίγεται μία, η δουλειά είναι δουλειά και αυτό που τις ενδιαφέρει είναι η τσέπη τους.

Όλοι οι άντρες αργά η γρήγορα τείνουν να βρεθούν με μία κυρία επαγγελματία. Μερικοί βρίσκουν εκεί το αντριλίκι τους (όπως λέει και ο Μητροπάνος), άλλοι δε θυμούνται τους παλιούς καλούς καιρούς, καθώς η γυναίκα τους πλέον δεν τους κάθεται. Μερικοί απλώς ξεκαυλώνουν και απολαμβάνουν ένα μπουρδελάκι ως το κερασάκι στην τούρτα. Σίγουρα, πάντως, χορτάτος εκτιμάς καλύτερα το επιδόρπιο.

Το μεγαλύτερο σφάλμα στην αντιμετώπιση των εν λόγω κυρίων είναι να λογίζονται ως βρώμικες. Αυτό που αδυνατούν να καταλάβουν οι περισσότεροι χαλβάδες (και οι γκόμενες τους) είναι ότι οι ιερόδουλες είναι γυναίκες με φυσιολογική ζωή, ενδιαφέροντα, ασχολίες και μια δουλειά που τους επιτρέπει να ζουν από αξιοπρεπώς μέχρι και πλουσιοπάροχα (μιλώντας πάντα για νόμιμες/νομιμότυπες καταστάσεις και όχι για trafficking). Οι επαγγελματίες, λοιπόν, φίλε μου σαβουρογάμη αν θες να ξέρεις πέραν του ότι ελέγχονται συνεχώς για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα, προφάνως δεν κάνουν και απροφύλακτο σεξ. Ξέρουν να προφυλάσσονται γιατί αν το μουνάκι τους αρρωστήσει χάνουν το ψωμί τους, η καθαριότητα γι’ αυτές είναι ζήτημα επιβίωσης.

Οι βρωμιάρες πατσόλες απ’ την άλλη που γαμάς ακάποτα αφού έχουν πάρει δύο διμοιρίες και τρεις ποδοσφαιρικές ομάδες σουρωμένες απ’ τον κώλο απροφύλακτα είναι πολύ πιο επίφοβες.

Οι ιερόδουλες είναι αξιοπρεπέστατα άτομα, ειλικρινή στη ζωή και το επάγγελμα τους. Πολλές εργάζονται με μεράκι και πραγματικά επιτελούν κοινωνικό έργο, γιατί εξυπηρετείται ένα μεγάλο μέρος του ανδρικού πληθυσμού που μπορεί να χαίρει άκρα υγείας. Τέλος, είναι πάντα χαμογελαστές κα φιλικές.

Όσον αφορά την δεύτερη κατηγορία, τις κωλομπαρούδες, αυτές απευθύνονται στους πιο στοργικούς κυρίους. Όποιος δεν επιθυμεί το ψυχρό σεξ με μία ιερόδουλη μπορεί πάν τα να απευθυνθεί σε μία κωλομπαρού για κάτι που είναι πιο κοντά στο girlfriend experience, με βάσεις πολύ πιο αληθινές. Γιατί τουλάχιστον τα λεφτά του τα χάνει εξόφθαλμα μες απ’ τα χέρια του.

Γιατί, λοιπόν, φίλε σαβουρογάμη η κοινωνία υποτιμά τόσο τις επαγγελματίες. Από ζήλεια. Από ζήλεια που διέπονται από προθέσεις ξεκάθαρες και συγκεκριμένες. Απ’ την άλλη όμως η πατσόλα που γαμάς, που σε ξεφραγκιάζει για να αγοράσει το μπέρμπερι που δεν της χωράει απ’ τα πατσοκοίλια, γνωρίζει την κοινωνική αποδοχή.

Ήρθε καιρός για αλλαγές κοινωνικές, η κοινωνία πρέπει όχι να εξαγνιστεί, αλλά να ανασυντεθεί, να αναθεσμιστεί…

Καλούς μας αγώνες

-Ανέστης Ρωσσίδης.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 4: Παλιές Συμμαθήτριες


Έρχεται προχθές ο ψηλός απο μένα. Και τι μου λέει;

"Είδα τη Χριστίνα την Π!!@#$@ακη."
"Ποιά είναι αυτή ρε;" Απαντώ εγώ απορημένος...
"Έλα ρε. Πέμπτο λύκειο. Στο τμήμα σου ήταν"

.....

Ένα μεγάλο κενό στη μνήμη μου. Από τότε που έφυγα για σπουδές απο τη μητρική μου πόλη αυτά τα άτομα εξαφανίστηκαν απο τη μνήμη μου και απο το οπτικό μου πεδίο, όχι ως διαμαγείας. Απλά επειδή δεν αποτελούσαν τίποτα το ιδιαίτερο. Κι όμως κάποτε δεν ήταν έτσι....

Μαθητής και μεγαλωμένος σε επαρχιακή πόλη και αργότερα φοιτητής, μεταπτυχιακός και πάει λέγοντας σε μια απο τις δυο μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.
Το ίδιο και αυτές...ίσως.

Παρατήρησα όμως το εξής. Και μιλάω για τις δικές μου συμμαθήτριες. Για τις δικές σας δεν ξέρω. Με το που έγινα 18 και οι σπουδές μου ξεκίνησαν αυτά τα άτομα χάθηκαν. Ακόμα και εκείνες με τις οποίες ήμουν συμφοιτητής. Ακόμα και με εκείνες δηλαδή που βρισκόμασταν στον ίδιο χώρο για 4-5 χρόνια. Ούτε στα φοιτητικά στέκια, ούτε στα πιο κοινά σημεία συνάντησης του φοιτητόκοσμου, ούτε σε κλαμπ, ούτε σε πάρτυ, ουτε...ούτε...ούτε...ούτε

Γιατί αυτό άραγε;

Γιατί όταν είμασταν στη μητρική μας πόλη τις είχαμε εκεί και τις ονομάζαμε γκόμενες. Και μάλιστα ωραίες. Εκείνα τα μουνία εκείνα που γκομενώνονταν με τους "cool" τυπάδες του σχολείου. Με τον 15-χρονο που είχε gilera, τον άλλον που ήταν φραγκάτος και ντυνόταν με την μεγαλύτερη trendy γελοιότητα που κυκλοφορούσε στους οχετούς που πουλούσαν ρούχα ή έδειχνε σαν και αυτόν, τούτον εκεί που είχε six pack απο τα δεκαέξι του και νόμιζε πως βγάζοντας το μπλουζάκι του στην ώρα της γυμναστικής έπαιρνε νόμπελ αστροφυσικής(έλα μάστορα το ξέρουμε οτι τώρα έχει κρεμάσει το πατσί σου απ' τα μπυρόνια...).

Ήταν οι πρώτες γυναίκες απο τις οποίες άκουσες πως "επικοινωνούν" καλύτερα με τους μεγαλύτερους. Ήταν οι γκόμενες απο τις οποίες έμαθες τι σημαίνει Ε.Π.Ο.Π. . Ήταν τα μουνιά που σηκωνόταν στον πίνακα να λύσουν άσκηση και πίστευαν πως έδιναν διάλεξη στο Yale(αυτό αν ήταν καλές μαθήτριες). Ήταν τα μουνιά που τα έπαιρνε ο γκόμενος απο το σχολείο με το μηχανάκι ή και αυτοκίνητο(αν και πιο σπάνιο). Ήταν αυτές που πρώτες σηκωνόταν στα τραπέζια να χωρέψουν στις τετραήμερες για να δείξουν πόσο ''cool" είναι. Ήταν αυτές που έκαναν για πρώτη φορά σεξ σε τετραήμερη και μετά τις άκουγες να λένε πόσο πού "αγαπούν" τον γκόμενό τους. Ήταν...ήταν πολλά...Αλλά τώρα. Τι;

Οι κοπέλες αυτές έβγαιναν έξω με αυτά τα άτομα μόνο και μόνο για να δείξουν πως κάνουν κάτι στη ζωή τους. Προσπαθούσαν να προβληθούν με αυτόν τον τρόπο στην επαρχιακή πόλη. Ο αέρας που έβγαζαν προς τα έξω σου προκαλούσε παρόμοιο συναίσθημα με αυτό του να ξερνάς απο τη μύτη, αρνί που έχεις φάει σε πασχαλιάτικο πάρτυ, μετά απο τέσσερα λίτρα τσίπουρο αγιορείτικο. Μύτες ψηλά, να τρυπάν τα σύννεφα. Καλή ή κακή μαθήτρια την είχε δεί θεά αφροδίτη επειδή απλά ήταν επιθυμητή απο το μεγαλύτερο μέρος των συμμαθητών της. Και αυτό επειδή οι μαθητές δεν είχαν εύρος επιλογών, άσε που ο αέρας ξεραμένου εμετού που έβγαζαν προς τα έξω τους προσέδιδε "κύρος".

Πού είναι τώρα αυτά τα κορίτσια;

Πολλές απο αυτές συνέχισαν τις σχέσεις με τους παραπάνω αναφερόμενους συμμαθητές μας και κάποιες απο αυτές καλοπαντρεύτηκαν στα 18-19 τους. Game over δηλαδή.

Οι άλλες όμως που πήγαν να σπουδάσουν σε μεγάλες πόλεις έχασαν το κύρος τους. Διότι τέτοιους άντρες είναι πιο δύσκολο να εντοπίσουν σε μεγάλες πόλεις, αλλά ακόμα και αν τους βρουν δε θα έχουν σε κανέναν να το δείξουν επειδή δεν κάνουν ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ αίσθηση και δεν προκαλούνε το ενδιαφέρον που προκαλούσαν στις μητρικές τους πόλεις, καβάλα στο κίτρινο innova, με εξάτμηση που ακουγόταν σαν να την είχε βιάσει ο Ron Jeremy, του γκόμενού τους.
Αν της δεις ως φοιτήτριες βλέπεις οτι περιορίστηκαν στις παρέες που ειχαν ως μαθήτριες. Καμία καινουρια γνωριμία, κανένα καινούριο πρόσωπο. Aυτό γιατί στις δύο πρωτεύουσες τις Ελλάδας η γκάμα μουνιών ξεφεύγει. Και αυτές δεν ανέχονται να γίνουν κομπάρσοι και να επισκιαστούν απο το real deal. Δεν αναγνωρίζουν τη μετριότητά τους.

Το σαββατοκύριακο όμως που θα γυρίσεις στη γενέτειρά σου για να δώσεις στη μάνα σου τα βρώμικα ρούχα σου για να στα πλύνει ή θα πας για να πάρεις φαγιά θα τις δεις ντυμένες σα λατέρνες με τα άτομα που θυμάσαι να γυρίζουν μαζί τους απο το γυμνάσιο. Και μάλιστα στα ίδια κωλομάγαζα. Καμία αλλαγή πια σ' αυτή τη ζωη; Και τότε είναι που τα χρόνια του γυμνασίου-λυκείου θα ξεπηδήσουν μπροστά σου. Αυτή τη φορά όμως με διαφορετική οπτική γωνία. Θα δεις άτομα τα οποία με την αλλαγή περιβάλλοντος που αποτελεί τη φυσική συνέχεια των πραγμάτων απορρίφθηκαν έτσι απλά, χάθηκαν απο το νέο δυναμικό σύστημα. Σχεδόν θα τις λυπηθείς. Αλλά περισσότερο από όλα θα λυπηθείς τον εαυτό σου που κάποτε τις επιθύμησε. Που κάποτε επιχείρησε να κατακτήσει τις σάπιες, χωριάτικες καρδιές τους, επειδή αυτές αποτέλεσαν τις μοναδικές του επιλογές.

Θα επιμείνουν λοιπόν στη μητρική τους πόλη. Εκεί που νιώθουν επιθυμητές. Εκεί που είναι βασίλισσες επείδη είναι λίγες και "καλές". Εύθραυστες θα αποφύγουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό απο τα αληθινά φοιτητικά μουνιά, όπως και τις μεγάλες πόλεις, οπου η μπογιά τους δεν περνάει εύκολα. Κλεισμένες για πάντα στο γυάλινο καταφύγιο της επαρχιακής πόλης, φορώντας τη μάσκα της λαβωμένης πριγκίπισσας και τη λιωμένη κορώνα της ψωροπερίφανης επαρχιώτισσας.

...Drawing the line And never crossing it.

Kαι τι λέμε σ' αυτά τα άτομα?

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!

Με αγάπη

Νέστορας Κεφαλάς

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

Η Πατσολογαμία Part 1: Μια Επονείδιστη Συνήθεια

Tο πατσολοπορνίδιο Lelu Love, περιμένοντας μάταια να πληρώσεις για να την δεις να γαμιέται.


Έχει πολλές φορές αναφερθεί, στα πλαίσια μια δημόσιας συζήτησης, ή ενός δημόσιου μονολόγου, ο ρόλος της πατσόλας. Έχει ειπωθεί τόσο από τον σύντροφο Ρωσσίδη, όσο και από τον Κεφαλά, ο νεοελληνίστικος καριολισμός αυτού του υποείδους, ο ξεκωλισμός και ο ξεκωλιασμός. Η πατσόλα, παρά τα (αρκετά) περιττά κιλάκια της, αποτελεί αρκετές φορές το σπερματικό δοχείο αρκετών πληγωμένων και γκαυλωμένων αντρών. Υπάρχουνε δε και οι ηλίθιοι εκείνοι που ερωτεύονται πατσόλες, ή ανερχόμενες πατσόλες (και όλοι ξέρουμε έναν τέτοιο). Μου θυμίζουνε τους καρκινοπαθείς (όλοι ξέρουμε από έναν τέτοιο, τον λυπόμαστε), καθώς η ασθένεια της πατσολογαμίας τους μεταδίδεται σιγά σιγά από τον ευνουχισμένο τους πούτσο σε άλλα όργανα μέχρι που φτάνει τον ευνουχισμένο τους μουνοδουλιάρη εγκέφαλο. Εκεί σκάει και το μυαλό τους γίνεται νιανιά...

Είναι νομίζω καιρός να προχωρήσουμε στην διαδικασία των ορισμών. Η πατσόλα είναι αυτή που έχει περίσσια πατσοκοίλια , που ξεχειλίζουν από τα ρούχα της τα κιλά επειδή τρώει σαν βόδι. Σε αντίθεση με την μπαζόλα που έχει σχετικά αξιοπρεπές σώμα, αλλά σκατόφατσα, η πατσόλα βλέπεται στο πρόσωπο, και το όλο σύνολο γλυκού προσώπου και πατσολοξέκωλου φερσίματος δημιουργεί φαντασιώσεις άγριου και nasty γαμησιού.

Με τον άνωθι τρόπο η πατσόλα καταφέρνει τα θύματά της. Η αλήθεια είναι ότι ΕΙΘΙΣΤΑΙ οι πατσόλες να γαμιούνται αξιοπρεπώς, και ο τουρλωτός τους και πατσολιάρικος κώλος προσφέρεται για όμορφα και γλυκά γαμήσια.

Μέχρι στιγμής όλα καλά. "Γαμάμε καμιά πατσόλα που και που. Εσύ δεν το έχεις κάνει;" σαφώς και το έχω κάνει, και έχω μετανιώσει. Διότι η πατσόλα είθισται να είναι ελαφρώς εξυπνότερη των άλλων μουνιών για να είναι και πιο θελκτική. Λόγω πάχους όμως δεν μπορεί να "πατήσει στα πόδια" της. Ψωνίζεται εύκολα, κερατώνει εξίσου εύκολα. Και τότε είναι που γυρνάς και αναρωτιέσαι: "Καλά ρε με κεράτωσε η πατσόλα;" ΦΥΣΙΚΑ σύντροφε, γιατί της έδωσες θάρρος, γιατί η πατσόλα απέκτησε ουσία μόνον και μόνον επειδή την γάμησες...Και το χειρότερο; Στον επόμενο θα το παίξει και γκόμενα...Raus γίδια...


Η πατσόλα δεν μπορεί να καταλάβει τον χρηστικό της ρόλο. Αφενός είναι χοντρή και σάπια γιατί μισεί τον εαυτό της (και μην ακούσω τις μαλακίες περί προβλημάτων υγείας, πρόβλημα με τον θηροειδή κλπ...όλοι ξέρουμε πως ένα σχετικά μικρό ποσοστό αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα που επηρεάζουνε τον μεταβολισμό τους). Αφετέρου θέλει να είναι ωραία γκόμενα, και έχει αξιώσεις ωραίας γκόμενας (προσοχή δεν μιλάμε για personality εδώ, για εμφάνιση μιλάμε..). Αυτή η εσωτερική σύγκρουση την οδηγεί σε παραστρατήματα ασυγχώρητα.

Θα τελειώσω αυτό το πρώτο μέρος λέγοντας βασικά ένα μεγάλο όχι στις πατσόλες. Προτιμήστε τις μπαζόλες. Έχουνε αντιληφθεί τον ρόλο τους καλύτερα..

ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΣΟΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΑΙΞΕΙ ΓΚΟΜΕΝΑ

Όλοι μαζί αδέρφια

Πέτρος Διαμαντόπουλος




Ευθανασία

Βραδυνές σκέψεις γα τα λάθη του παρελθόντος μου, απασχολούν το ήδη ταλαιπωρημένο μυαλό μου. Για μία ακόμη φορά. Ναι. Τα λάθη μας είναι πράξεις για τις οποίες δε θα έπρεπε απαραίτητα να μετανιώνουμε. Αρκεί φυσικά να μην τα ξανακάνουμε. Το δις εξαμαρτείν που λένε....

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ στην πρώτη σχέση που χτίζει ένας άντρας με μια γυναίκα. Όχι τη σχέση που κάνει στο γυμνάσιο ή στο λύκειο, αλλά τη σχέση που δημιουργεί κατα κύριο λόγο ως φοιτητής, κάπου στο πρώτο με δεύτερο έτος και μπορεί και αργότερα για κάποιους, δεν έχει σημασία. Για την πρώτη του σχέση η οποία θα είναι η καθοριστική του σχέση. Σ' αυτή που θα δώσει πολλά και θα πάρει λίγα. Σ' αυτή που θα αναλώσει χρόνο δίχως αντάλαγμα. Σ' αυτή που θα πιστέψει σε όσο δε πίστεψε τίποτα ποτέ του.

Γενικά επικρατεί μέσα σε όλους μας μια νοοτροπία, δεν ξέρω κατα πόσο λάθος ή σωστό είναι αυτό, του στυλ "Δεν πρόκειται οτιδήποτε κακό να συμβεί σε εμένα". Οπώς και για κάθε νέο άτομο είναι τελείως άκυρο να κάνει ασφάλεια ζωής έτσι και αυτό. Έτσι πιστεύουμε και στην πρώτη μας σχέση πως τίποτα δε θα πάει στραβά, πως η πρώτη μας επιλογή είναι και η σωτήρια επιλογή, πως η πρώτη μας κοπέλα δεν έχει την παραμικρή σχέση με όλα αυτά τα τσουλιά που κυκλοφορούν έξω και μαυρίζουν τις ψυχές μας. Αυτό όμως είναι λάθος(τουλάχιστο για μεγάλα ποσοστά).

Σεβαστό ποσοστό γυναικών πριν έρθεις εσύ φίλε μου, όπως πήγα και εγώ στη δική μου πρώτη, έχει γαμηθεί γύρω στις 5 φορές maximum πριν απο εσένα. Μέσα στον παραλογισμό της παρθενίας που έδερνε τις περισσότερες όταν επιχείρησαν να κάνουν την πρώτη τους σχέση, αυτές επέλεξαν άτομα που τους έκαναν τη ζωή κόλαση, επειδή απλά είχαν όμορφα μάτια και συμπεριφορά ταρίφα. Εσύ όμως δεν είσαι έτσι, είσαι ρομαντικός, είσαι καλός, είσαι πιστός, είσαι διαλλακτικός, είσαι ειλικρινής. Επειδή την αγαπάς όπως σου έμαθε η μάνα σου να αγαπάς τις γυναίκες.

Εσύ δίνεις χρόνο σε ασχολίες. Γεμίζεις τη ζωή σου. Εκφράζεσαι. Μέσα απο μουσική, μέσα απο λογοτεχνεία, μέσα απο γυμναστική. Και θέλεις να τα μοιραστείς μαζί της. Θέλεις να της μιλήσεις για τη μέρα σου. Για τη ζωή σου. Επιμένεις. Αλλά δεν τα καταφέρνεις διότι αυτή δε σε καταλαβαίνει. Θεωρεί τις προσπάθειες σου μάταιες και την έκφρασή σου κενή. Αυτή αράζει με τις φίλες της για αιώνιους καφέδες ή καίγεται με το διάβασμα που έχει για τη σχολή. Εσύ όμως θέλεις να πιστέψεις πως αυτή βλέπει σε εσένα τα χαρίσματα αυτά. Το δυναμισμό σου και την εκτόνωση των συναισθημάτων σου (με όποιον τρόπο...). Αλλά δεν το βλέπεις. Εξακολουθέις όμως να το πιστεύεις και να θέλεις να της αφιερώνεις τον πολύτιμό σου χρόνο. Να αφιερώνεις το χρόνο σου σε ένα άτομο που δεν καταλαβαίνει και μάλιστα δε σέβεται το δικό σου χρόνο. Θέλεις να μιλήσεις για κάτι σημαντικό μαζί της. Να εκφράσεις προβληματισμούς που έχεις για την κοινωνία, για τον κόσμο. Να ανεβάσεις το επίπεδο της συζήτησης. Αλλά τη βλέπεις να χασμουριέται και να χαμογελάει ανόητα.
Τη δικαιολογείς..."κουρασμένη θα είναι η καημένη..."

Βλέπεις οτι δεν επιβραβεύεσαι απο αυτό. Βλέπεις προσκόληση στον τάδε πρώην που της φέρθηκε σα ζώο, βλέπεις το μάτι της να παίζει και να φλεράρει ακόμα και όταν είναι έξω μαζί σου. Δεν είναι ειλικρινής απέναντί σου. Εκθέτεις τους προβληματισμούς σου για να συζητηθούν, τους αποφεύγει, λέγοντάς σου πως δε θέλει να μαλώνετε ενώ αν επιμείνεις τότε οι φίλες της θα σε κοιτάζουν με μισό μάτι. Έχεις ακούσει πως παίχτηκε κάτι όσο εσύ έλλειπες με κάποιον άλλον αλλά εσύ δε θέλεις να το πιστέψεις. Σου αραιώνει το σεξ δίχως αιτία. Τα βλέπεις... αλλά αρνείσαι να τα δεχτείς.

Λοιπόν φίλε μου φτάνει. Όλοι μας θέλουμε να πιστεύουμε πως οι δικιές μας καταστάσεις και οι δικές μας σχέσεις δεν έχουν προβλήματα και δε θα αγγίξουν ποτέ την αθλιότητα που δέρνει τον κόσμο μας. Αλλά όχι. Δεν είναι έτσι. Μακάρι να ήταν.
Εσύ φέρεσαι υπέροχα και ανέχεσαι ένα άτομο το οποίο δε σου γυρίζει πίσω ούτε το 30% απο αυτά που δίνεις.

Όλοι μας στην πρώτη μας σχέση πιστεύουμε πως βρήκαμε το άτομο που μας γεμίζει και μας ακούει και μας καταλαβαίνει και μας αγαπάει και άλλες λοιπές μαλακίες. Το "'εταιρόν μας ήμισιν". Ναι μαλακίες είπα, μουνοδουλάρη παπάρα που νομίζεις πως οι πιθανότητες είναι με το μέρος σου και πως το σύμπαν συνομότησε για χάρη σου. Επειδή απλά γαμιέσαι μαζί της και κοιμάσαι μαζί της δε σημαίνει οτι σ' αγαπάει, άσχετα που μπορεί να στο λέει. Για το όνομα του θεού. Γυναίκα είναι. Της αρέσει να λέει οτι "αγαπάει". Αν δεις το facebook της τους αγαπάει όλους τους εκατομμύριους ψωλοκόπανους "φίλους" που έχει εκεί. Νομίζεις πως εσύ είσαι κάτι το ξεχωριστό?
Αρχίδια φίλος....αρχίδια τούμπανα και ο παπάς τριανταμία. Αυτή είναι η απάντηση και καλά θα κάνεις να το συνηθίσεις.

Για αυτό λοιπόν όταν βλέπεις θεματάκια να προκύπτουν, να τα συζητάς μαζί της. Και να απαιτείς κατανόηση και σεβασμό και τίποτα άλλο. Και όταν κοντινά και πραγματικά αγαπητά άτομα σου παραθέτουν τη γνώμη τους για την κακή σου σχέση με επιχειρήματα καλά θα κάνεις να τους ακούς και να παίρνεις σοβαρά την άποψή τους.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων δε σου λέω να γίνεις ένας χασάπης που δε δίνει ευκαιρίες σε κανέναν. Όχι. Γιατί έτσι θα γίνεις αλλαζόνας, νάρκισσος σαν κάτι μαλάκες που λένε πως θέλουν τον κλώνο του εαυτού τους σε γυναικεία μορφή. Όταν προκύπτει κάποιο πρόβλημα πρώτα θα συζητάς. Αν γίνεις πειστικός και η άλλη έχει έστω και λίγη αξιοπρέπεια για να το αναγνωρίσει και να διορθωθεί τοτε έχει καλώς.

Αν όχι όμως πιάσε τις ενδοφλέβιες ενέσεις χλωροφορμίου ή χλωράλης σε πυκνό διάλυμα βαρβιτουρικών ή κορεσμένου διαλύματος θειικού μαγνησίου και χτύπα τες.
Τερμάτισε τη σχέση σου. Μην περιμένεις τίποτα απο κανέναν και πόσο μάλλον απο αυτήν και απο άτομα σαν και αυτήν. Στην πραγματικότητα μόνο απο εσένα μπορείς να περιμένεις. Μη δένεσαι, μη δίνεις τόπο στην οργή, μη συγχωρείς ελλείψεις σεβασμού προς το πρόσωπό σου. Σταμάτα να θέλεις να πιστεύεις σε αυτήν. Σταμάτα να πιέζεις τον εαυτό σου να βρίσκεται σε καταστάσεις που δεν υπάρχουνε. Σταμάτα να είσαι μαζί της ο καλός τυπάκος που τρώει για πρωινό. Σταμάτα. Βλέπε με τα μάτια σου. Άκου με τα αυτιά σου.

Ευθανασία.


Με αγάπη σε αυτούς που αγάπησαν και δεν "αγαπήθηκαν" όπως τους αρμόζει.

Νέστορας Κεφαλάς