Η Διαθήκη του Συντρόφου Νέστορος

Αγαπητοί αναγνώστες, συναγωνιστές και σύντροφοι.

Νέα στοιχεία ήρθαν στη επιφάνεια ύστερα από το έκτακτο τηλεφώνημα του Ολλανδού δικηγόρου Van Hersing. Εγώ κι ο Ανέστης επισκεπτόμαστε εκτάκτως το Salzburg τις επόμενες μέρες με σκοπό να παρευρεθούμε στο άνοιγμα της μυστήριας αυτής διαθήκης.

Ο Σύντροφος Νέστωρ επισκεπτότανε συχνά τις λίμες της Αυστρίας όπου ο νους του εκαθάριζε ψαρεύοντας. Λέγεται από ντόπιους ότι εκεί είχε φτάσει ψαρεύοντας την απόλυτη Νιρβάνα. Όλα τα πατσόλια τότε αδυνατούσαν να τον απασχολούν κι έτσι ο ίδιος έβρισκε την ψυχική του ηρεμία. Εκεί στις Αυστριακές λίμνες βαρούσε τις αρχοντικές του μαλακίες και ράντιζε με το σπέρμα του τα λευκά νερά τους. Από το σπέρμα του ύστερα φυτρώναν νούφαρα. Εκεί ρίξαμε και τις στάχτες του. H κηδεία εγινε με κενοτάφιο.

Ο Ολλανδός δικηγόρος μας προειδοποίησε ότι εκπλήξεις περιμένουν το άνοιγμα της διαθήκης.

Πιστοί πάντα στο καθήκον μας θα κρατάμε τους αναγνώστες μας ενήμερους. Τα αρθρα θα συνεχίσουν να δημοσιεύονται ακόμα και αν αυτό είναι η σταγόνα που θα μας οδηγήσει στην σωματική και ψυχική υπερκόπωση.

Δεν υπάρχει γυρισμός, οι Πούτσες μας θα λάμπουν αιώνια σαν φάροι στο σκοτάδι

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Πατσόλια Under Cover ή αλλιώς ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

όλοι ονειρευόμαστε να γαμήσουμε στα καρναβάλια μια τέτοια

Καλώς μας ήρθες πάλι τρελό καρναβάλι! Καιρός για πατσοκοίλιασμα, τσίκνα, άπειρο κρασί που μόνο σουρωμένος δέχεσαι να κατεβάσεις, τρίφυλλα (ίσως), μεθύσια σίγουρα και η ελπίδα του γαμησίου. Ντυνόμαστε με την ελπίδα να γδυθούμε, ακολουθώντας τα διονυσιακά μας έθιμα όπου αλκοόλ και πούτσα, και σαφώς πολύ τσίκνα πήγαιναν μαζί. Βέβαια οι αρχαίοι Αθηναίοι ουδέποτε έψηναν σουβλάκια, τα εντόσθια των ζώων τσίκνιζαν ωσάν σπονδή στους θεούς αλλά δεν γαμιέται. Ο Νεοέλληνας παίρνει λίγο Διόνυσο, λίγο λάτιν, κάτι κωλόκρασα, κρατικές επιδοτήσεις και κάνει καρναβάλια! Μετά ρωτάτε γιατί μας λοιδορεί ο Σόιμπλε ζώα.

Τα καρναβάλια είναι η ιδανική περίοδος για τις πατσόλες. Μεταμφιέζονται, ντύνονται, φοράνε χίλιες δυο μαλακίες για να μοιάζουνε μπάνικες γκόμενες. Η ελπίδα τους είναι να τις πετύχεις σουρωμένος, να μην τις πάρεις πρέφα και να τις γαμήσεις. Θέλουνε να τις πας σπίτι σου και να τις γαμήσεις στο κρεβάτι ως κυρίες. Θέλουνε και πρωινό τα ζώα.

Τα καρναβάλια είναι η ίδια περίοδος που λογής λογής αγάμητοι και ποταποί πατσολογάμηδες περιμένουνε να σφίξουνε κάνα ξέμπαρκο μεθυσμένο πατσόλι. Παίρνουνε ρετσίνες ή ούζα στα χέρια, προφυλακτικά στην τσέπη, και κολλάνε σε κάθε λογής μεθυσμενοπατσολοπαρέα. Εκβιάζουν φασώματα, υπαινίσσονται έρωτες, καταλήγουνε σε σχέση. Οι υπάνθρωποι πρέπει να πεθάνουν. Αν τους βρείτε πετροβολήστε τους. Ή έστω χαράξτε τους ένα μεγάλο ΠΓΜ (ΠατσολοΓάΜηδες) στο μέτωπο με την φαλτσέτα σας ώστε όλος ο κόσμος να δει τα φίδια που ζούνε ανάμεσά μας.

Τα καρναβάλια είναι καιρός πατσολογαμίας, δεν αντιλέγω. Είναι καιρός όπου ακάποτα γαμάς στις γωνίες (ενώ δίπλα σου περνάει κόσμος) διάφορες μασκοφορεμένες που απλώς σου σηκώσανε λίγο την φουστίτσα τους κι εσύ τους έσκισες το καλτσόν, κάνοντας στην άκρη το βρακάκι τους. Θυμάμαι την Αφροδίτη στη δευτέρα λυκείου και ακόμα γκαυλώνω. Πούτσα στις κρύες γωνιές, στα μουλωχτά, και δάχτυλα στον κώλο, nice..

Ωστόσο, ο σωστός διονυσιασμός δεν έγκειται στην αναμονή των καρναβαλίων μπας και γαμήσει το εν διονυσιασμώ υποκείμενο. Το πατσολογαμήσι στα καρναβάλια έρχεται ως μέρος μιας κατάστασης και όχι ως αυτοσκοπός. Οι μάσκες διασφαλίζουν ότι ποτέ δεν θα τη δεις στον δρόμο και θα λες από μέσα στου "πώ ρε μαλάκα τι γάμησα ο σάπιος...". Οι μάσκες εξασφαλίζουν την ανωνυμία. Γαμάς άγνωστες πατσόλες και εξαφανίζεσαι...Είναι το cheat meal που κάνουμε σε περίοδο γράμμωσης.

Ουδέποτε όμως ο σωστός καρναβαλιστής δεν γαμάει στο σπίτι του, ουδέποτε ξυπνάει το πρωί δίπλα σε αυτήν που γάμησε. Αντιθέτως κοιμάται μόνος του, σαβουριάζει πριν κοιμηθεί και πιθανώς να ξερνάει.

Γι' αυτό θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε όλους τους επίδοξους καρναβαλιστές: ΜΗΝ ΦΕΡΝΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΤΣΟΛΙΑ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ. ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΟΥΝΕ ΣΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΒΡΑΚΙ ΤΟΥΣ.

Με τους φαλλούς μας σαν machete χαράσσουμε δρόμο μες στην ζούγκλα.

Πέτρος Διαμαντόπουλος

ποια εντέλει γαμάς τα καρναβάλια

Fastosus et Mentula ή Περηφάνεια και Πούτσα

Πατσολογαμικές σκέψεις τριβελίζουν το νου μου τις πρωινές τούτες ώρες. Στοχασμοί βαθύτατοι ξεπιδούν απ' τα σκοτεινά μονοπάτια του υποσυνείδητου και κατά τα πρότυπα του "Περηφάνεια και Προκατάληψη" της αγαμητολεσβίας Jane Austen, όλοι οι δρόμοι με οδηγούν προς το μπαλκόνι μου με μία τάση τόσο ισχυρή, τόσο αχαλίνωτη... να φωνασκώ επί ώρες να με ακούσουν όλοι οι γειτόνοι "Περηφάνεια και Πούτσα".

Στο βιβλίο της λεσβίας ο κύριος Ντάρσι μέγιστος μουνόδουλος και πατσολοσφίχτης κάνει δύο φορές πρόταση γάμου στην παρθενίτσα Ελίζαμπεθ μέχρι αυτή να του πει το ναι... και σκέφτομαι τώρα εγώ το εξής: σοβαρά;

Το Μανιφέστο του Ανδρισμού τονίζει την ευθύνη που έχουν οι φέροντες πούτσον. Ο πούτσος σύντροφοι, βλέπετε, έχει ανάγκες τις οποίες πρέπει να καλύπτετε. Ωστόσο, ο πούτσος δεν είναι απλώς ένα προεξέχον κομμάτι κρέας, ο πούτσος είναι πολύ περισσότερο μία κατάσταση, μία ιδέα. Ο πούτσος σας είστε εσείς και εσείς είστε ο πούτσος σας και η αξιοπρέπεια και των δύο είναι συνυφασμένη.

Ως εκ τούτου, σας παρακαλώ θερμά να σκεφτείτε όχι μόνο το αν αξίζει να τον τοποθετείτε οπουδήποτε, αλλά και το κατά πόσο αξίζει να τον τοποθετήσετε κάπου αναλόγως της προσπάθειας που απαιτείται. Δε σας λέω φυσικά να μην είστε διεκδικητικοί, άλλωστε αυτό υπαγορεύει η ανδρική σας φύσις, και να μη θέλετε, είναι μονόδρομος.

Εν ολίγοις, μη γίνεστε γελίοι. Μάθετε να εκτιμάτε καταστάσεις, το που σας παίρνει και πότε. Γαμάτε όπως ο κλέφτης εισέρχεται στα σπίτια εν τη νυκτί. Γρήγορα και αθόρυβα.

Μην κερνάτε αβέρτα και χαραμίζετε τα λεφτά σας εν μέσω κρίσης σε μαλακίες, γι' αυτό φαληρίσαμε βλάκες σαβουρογάμηδες. Το μουνί και το νερό είναι τσάμπα. Εντέλει αν θέλετε τόσο πολύ να πληρώσετε πηγαίνετε σε ένα κωλομπαράκι. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, χάνετε χρόνο και χρήμα και κατά πάσα πιθανότητα μένετε το βράδυ σπίτι μόνοι να τον παίξετε.

Καλούς μας αγώνες,
Ανέστης Ρωσσίδης.

Ο Αυνανισμός και η Ουσία της Ύπαρξης: Μεταμεσονύκτιοι Στοχασμοί

το αγαπάμε γιατί μας κάνει να Υπάρχουμε

Είναι αλήθεια ότι ο θεμέλιος λίθος ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού έγκειται στη Γέννεση του Υποκειμένου. Μέσα από το σκοτεινό Μεσαιωνικό κόσμο, σαν μέσα από έναν άλλο σκοτεινό μα υγρό κόλπο όπου ρίχθησαν προ κάποιου χρονικού διαστήματος καυτά σαν λάβα τα σπέρματα, γεννιέται το Υποκείμενο και σωματοποιείται. Η διαδικασία της απόκτησης του σώματος του αγγίζει τον γοτθικό Ρομαντισμό του Φρανκεσταϊνικού κόσμου. Μέλη που ράβονται σε ένα τεράστιο μπάλωμα που λέγεται σώμα. Και ενώ το σωματοποιημένο Υποκείμενο ψάχνει τον εαυτό του μέσα στους αιώνες έρχεται μια κορυφαία πράξη Ύπαρξης, ο Αυνανισμός ή αλλιώς η Μαλακία, να το καθιερώσει στο Υπαρκτικό Γίγνεσθαι.

1. Μαλακία έριχνε ο Αδάμ στον Παράδεισο σκεπτόμενος τον Όφη. Η Εύα δε τσατίστηκε που την παραμελούσε και πήγε να φάει κάνα φρούτο. Το φρούτο όμως ήτο γλυκό και γύρισε με το φρούτο στο χέρι σαν άλλη Ελένη μπας και την σφίξει ο Αδάμ. ΜΑΖΙ ΤΟ ΦΑΓΑΝΕ και τους διώξανε από τον Παράδεισο. Η Μεταπτωτική κατάσταση είναι ο πρώτος λίθος της Ύπαρξης.

2. Στη σκηνή του μαλακίζοντο ο Αχιλλέας σκεπτόμενος την Χρυσηίδα.Το ίδιο έκαμε και ο Αγαμέμνων σε μία άλλη σκηνή. Ο δε κωλομπαρίσκος Μενέλαος, ο κατεξοχήν μουνόδουλος, βαρούσε από καμία μόνο με την Ελένη. Όπως καταλαβαίνετε ολόκληρος ο Τρωικός πόλεμος Υπάρχει μέσα από διαρκείς και επαναλαμβανόμενες μαλακίες. Η απεικόνιση αυτού, η Ιλιάς, είναι το έργο που καθιερώνει την Δύση.

3. Μαλακίες χτυπούσε ο Περικλής μέχρι που βρήκε την πατσόλα Ασπασία, παλαιά πόρνη, και του τις έριχνε αυτή. Με το σάλιο που έφτυνε τον δημοκρατικό και δημαγωγικό του πούτσο κόλλησε ο Περικλής λοιμό και πέθανε κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.

4. Μαλακία έριξε ο Ιησούς στον μυστικό δείπνο την Μεγάλη Πέμπτη. Με τα καρόλια του γεμίζει το κρασί, το ανακατέβει και βγάζει Θεία Κοινωνία. Πολλές Αδελφότητες έκτοτε διατήρησαν τον θεσμό της Σπερματοποσίας (for further information check out Σπερματολαγνεία: Διάσπαρτοι Στοχασμοί). Ο Θεμέλιος λίθος της Δύσης, η Μονοθεΐα, φέρνει την Ύπαρξη πιο κοντά.

5. Μια μαλακία να του παίξει ζήτησε η Laura του Βοκάκιου. Εξοργισμένος αυτός, διότι γκέυς, την πέταξε όξω από το σπίτι του να την σπαράξει ο Μαύρος Θάνατος. Μετανιώνοντας αργότερα της γράφει τα 365 σονέτα για την πάρτι της και μόνο.

6. Μια μαλακία για μια ταβερνιάρισσα πατσόλα, την Δουλτσινέα, παίζει ο Θερβάντες. Ύστερα γράφει τον Δον Κιχώτη, τον ΠΡΩΤΟ ΔΗΛΩΜΕΝΟ ΠΑΤΣΟΛΟΛΑΓΝΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Από τον Κιχώτη το Υποκείμενο αποκτά τένοντες και μυς.

7. Μαλακίες βαρούσε ο Kant για να στανιάρει και να συνεχίσει προσηλωμένος τις κατηγορικές προσταγές του. Habemus Mentulam διαμύνησε, "Έχουμε Πούτσο" σε νεοελληνική μετάφραση. Ήρθε όμως η πουτάνα η λογοκρισία και το κατέστρεψε. 

8. Χτυπώντας μαλακία με το είδωλό του στον καθρέφτη ο Νίτσε γράφει τον Ζαρατούστρα. Ο Σκοτεινότατος τον Ρομαντισμών γεννιέται. Το Υπερ-Υποκείμενο γίνεται πραγματικότητα.

9. Οι μαλακίες του Φροϋντ είναι γνωστές τοις πάσι. Σκεπτόμενος τον Νίτσε γράφει για τον Ναρκισσισμό και καθιερώνει τον αιώνα του Εαυτού. Το Υποκείμενο έχει θεμελιωθεί.

10. Η Μαλακία είναι το τελευταίο Άντρο του Αντρισμού. Αυτή διατηρεί τα όνειρά μας. Αυτή μας κάνει να μην γαμάμε πατσόλες. Δείξτε στα πατσολάκια τον πούτσο σας και πείτε ΟΧΙ, ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΤΟΝ ΔΙΝΩ. ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΩ.

Πατσόλες δεν σας (ξανα)γαμάμε. Με τον πούτσο μας ψηλά θα νικήσουμε

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Φιλία Ανδρών και Γυναικών ή αλλιώς ο Ανδρικός Εξευτελισμός

για όσους πιστεύουνε στην φιλία ανδρών και γυναικών

Έχει πολλάκις τεθεί ως θέμα συζήτησης σε μικτές παρέες το ζήτημα της φιλίας ανδρών και γυναικών. Και λέγω σε μικτές βεβαίως βεβαίως γιατί ουδέποτε άντρες δεν συζήτησαν μεταξύ τους ένα τέτοιο ζήτημα. Όλοι γνωρίζουν πως ο πραγματικός άντρας, στου οποίου το αίμα τρέχει σαν ηρωίνη η αχαλίνωτη τεστοστερόνη βλέπει όλες τις ωραίες γυναίκες σαν υποψήφια θηράματα. Και έχει βαρέσει και για την πάρτη τους από καμία μαλακία. Οι κοριτσοπαρέες αγνοώ το τι κάμουνε. Πολύ πιθανώς οι παρθενομικρούλες ή οι παρθενοβλαμμένες (οι πρώτες συγχωρούνται λόγω ηλικίας, οι δεύτερες θέλουνε πούτσα και ξύλο μπας και συνειδητοποιήσουν την χαμένη τους σεξουαλικότητα)  να συζητάνε μεταξύ τους για τους "φίλους" τους. Ουδέποτε σοβαρή και ώριμη σεξουαλικά γυναίκα δεν είδε έναν αξιοπρεπή εμφανισιακά άντρα, ή έναν γοητευτικό άντρα (διότι η γοητεία δεν είναι θέμα εξωτερικής εμφάνισης τόσο) φιλικά. Όλες ονειρεύτηκαν υγρές έναν σωστό και βαρβάτο πούτσο, αυτόνα που χώνεται στα τρίσβαθα της γυναικείας ψυχής και μένει αξιομνημόνευτος στο πέρασμα του χρόνου. Ένας τέτοιος πούτσος σου δίνει την αξιοπρέπεια όταν τον ρίξεις, να πεις "Θα βρεις κι' άλλους να σε γαμήσουνε σαν κι εμένα", και όντως  εάν είναι τόσο καλός, η γκόμενα ουδέποτε δεν θα σου αντικρούσει ένα τέτοιο επιχείρημα. Μέσα της ξέρει πως λίγοι θα την γαμήσουνε  τόσο καλά....

 

Οι γυναίκες ζητάνε την αντρική-και όχι την αντρίκια- φιλία κατά κύριο λόγο σε 2 περιπτώσεις. Πρώτη περίπτωση εάν την γουστάρεις αλλά δεν πολυβλέπεσαι. Προτιμούνε να σε διατηρούνε νεκρό και αποσεξουαλικοποιημένο σε μια γυάλα με φορμόλη, να σου φέρονται γλυκά αλλά φιλικά, ενώ εσύ βαράς άπειρες μαλακίες πριν κοιμηθείς με το κωλαράκι τους. Σε θέλουνε δίπλα τους για να τις επιβεβαιώνεις, τις θέλεις δίπλα σου περιμένοντας μήπως γυρίσει ο τροχός και σου κάτσουνε ποτέ. Στο μεσοδιάστημα μένεις στα μάτια μου ένα μεγάλος και απαθής μαλάκας που δεν έχει φυτρώσει τα απαραίτητα αρχίδια να διεκδικήσει αυτό που του αξίζει: να τον βλέπουν οι γυναίκες σαν Άντρα που αν του δώσουνε χώρο θα τις γαμήσει και όχι σαν τον ακίνδυνο ευνούχο του χαρεμιού. Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν σε χωρίζουνε. Εκεί σε θέλουνε δίπλα τους πάλι για επιβεβαίωση, για να πιστεύουνε ότι έναν θαυμαστή σαν κι εσένα, πιστό και ποιοτικό, δεν θα τον χάσουνε ποτέ. Αν δεν τις γαμοσταυρήσεις όποτε πατήσεις στα πόδια σου, καλός μαλάκας είσαι. Τότε παραμένεις είτε πολύ μικρός (κοντά στα 19-20) είτε είσαι υπάνθρωπος, δεν αξίζεις δηλαδή τον αέρα που αναπνέεις. Υπάρχει και μια πολύ σπάνια περίπτωση να σου ζητήσουνε να μείνετε φίλοι αφού τις χωρίσεις εσύ. Αν δεν βαριέσαι να το κάνεις κράτα τες για καβάντζες. Να ρίχνεις καμιά πούτσα που και που. Οι ρεζέρβες δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν οδηγό. Αρκεί να μην τις φοράει για πολλά συνεχόμενα χιλιόμετρα και να τις αλλάζει όταν φθαρούνε.

Οι άντρες βλέπουνε τις γυναίκες ως φίλες επειδή συνήθως δεν βλέπονται. Κάποιοι βέβαια με φιλικές προσεγγίσεις περιμένουνε να τις γαμήσουνε. Waste of time I would say. Πάντε κάνα μπουρδέλο να ξεθολώσετε και ψάξτε καμιά γκόμενα της προκοπής. Δεν καταδέχομαι να είμαι φίλος καμιανής. Τον εαυτό μου δεν το λυπήθηκα ποτέ ώστε να παρακαλάω μπας και γαμήσω. Όποια πάρει τον πούτσο μου θα πρέπει να πει και ένα ευχαριστώ. Απ' όσες τον πήραν καμιά δεν τον μετάνιωσε.

Προσωπικά, λόγω κάποιον ηθικών αξόνων, έχω σε 'friend zone' μόνο τις κοπέλες των φίλων μου, και πάλι όχι όλες. Και αυτό όχι γιατί θα τις γαμούσα ποτέ, αλλά γιατί κάποιες είναι τόσο καριόλες που ποτέ δεν μπορούνε να μπουν σε 'friend zone'. Πάντως τις κοπέλες φίλων τις αποσεξουαλικοποιώ εγώ. Δεν περιμένω να το κάνουνε αυτές. Γι' αυτό και είμαι υποκείμενο και όχι αντικείμενο στο συντακτικό της Ύπαρξης.

Θέλοντας να κλείσω θα θυμηθώ μόνο εκείνη την μαλακία που διαφήμιζε παλιά το Star Channel: ένα βιβλίο που ονομάζονταν "Όχι πια Σεξ, Μόνο Φίλοι". Ποιος τόλμησε να το πει αυτό ρε μεγάλε? Εξάλλου στα φιλικά μπαίνουν τα καλύτερα γκολ.  Πούτσα λοιπόν βαθιά και σωστά. Και ΌΧΙ φίλοι.

Όλα τα καρόλια μέσα μάγκες, και τα υγρά μέσα. Έτσι θα κερδηθεί η Επανάστασις

Πέτρος Διαμαντόπουλος

όχι πια σεξ μόνο φίλοι my ass, καριόλες