Οι Πατσολολάγνοι: Μια Διαδικασία Ορισμών και Άλλων Tινών

 Αυτοί είστε. Μαϊμούδες.

Οι Ορισμοί

Οι Πατσολολάγνοι είναι κοινωνικοί λειτουργοί. Ο ρόλος τους είναι παραπληρωματικός και έχει σκοπό την οργάνωση και την διοίκηση της Ανδρικής Επανάστασης που ήδη ξεκίνησε.

Οι Πατσολολάγνοι δεν είναι πρόσωπα αλλά κατάσταση που εξελίσσεται μέσα σε αλληλοεμπλεκόμενα παλίμψηστα. Η σοφία των Πατσολολάγνων είναι η σοφία των αιώνων.

Οι Πατσολολάγνοι φιλοσοφούνε λόγω πληρότητας και όχι λόγω στέρησης. Κινούνται επαγωγικά, χρησιμοποιώντας την Σωκρατική μέθοδο του κατεβάσματος της μήτρας και οδηγούνται στο επέκεινα.

Οι Πατσολολαγνοι ουδέποτε διεκδίκησαν δάφνες. Δεν έχουνε πρότυπα, η σκέψη τους είναι αρχετυπική. Δεν αντιγράφουν και δεν αντιγράφονται. 

-Πέτρος Διαμαντόπουλος, Ανέστης Ρωσσίδης, Νέστωρ Κεφαλάς.

Άλλα Τινά

Ουδέποτε εκτίμησα τους Πολυτεχνίτες. Είχα πάει πρωτοετής στο μάθημα του Αστέρη, που έκανε σχέδιο στους Ηλεκτρολόγους, όπου και αντίκρισα τα ζώα: Κανίβαλοι να ζητοκραυγάζουνε, αγάμητοι στον αιώνα τον άπαντα, σπυριάρηδες που καίγονται στα fora. Κάτι παιδάκια που επειδή δεν είχανε παρέες γραφτήκανε στην ΚΝΕ. Ακόμα να διαβάσουνε τον Marx, τον Lenin, γαμώ τον Σταλινισμό τους. Ψευτοαριστεροί ΕΑΚΙΤΕΣ που ακούνε Πασχαλίδη και κλαίνε, πίνουνε καφέ στο Μανιφέστο, τρώνε από τον Κόκκινο Φούρνο, καπνίζουνε στριφτά και το παίζουνε κουλτούρα και καλά. Και είναι τόσο ζώα όσο τα ΠΑΟΚΙΑ στο γήπεδο. Κι εγώ έχω χασικλωθεί αλλά δεν το έκανα ιδεολογία. 

Δεν πουλάω Επανάσταση για να γαμήσω, γαμάω από μόνος μου, και όχι τις άθλιες εναλλακτικές βρωμιαροαριστερές, αλλά τα μουνιά που αυτές θα ήθελαν να είναι. Έχω γαμήσει την μεγάλη αδερφή σας, όταν εσείς αναρωτιόσασταν γιατί είστε οι προβληματικές της οικογένειας. Οι μικρές σας ξαδέρφες μου δίνανε πιπέτα στις τουαλέτες του Vogue, το οποίο ποτέ δεν ήτανε του γούστου μου, για να γαμάω πήγαινα. Καλύτερα από το να πηγαίνω στη Ραστώνη σαν τσαμπατζής. Το "Πότε θα Κάμει Ξαστεριά" στο στόμα μου δεν το βάζω. Ξεφτίλες.

Όταν εσείς υποστηρίζατε από τον καναπέ σας τα δικαιώματα των γυναικών που εγώ τόσο έχω προσβάλλει, ο πατέρας σας με χαιρετούσε ενώ έβγαινε απ' το δωματιάκι της Νάνσυ στη Σαπφούς και αποχαιρέτουσε την κυρά Τασία. Μου έλεγε πως έχει κόρη πολυτεχνίτισσα, πως η γυναίκα του δεν του κάθεται και μετά γυρνούσε σπίτι και σας έλεγε πως δεν έχει λεφτά για χαρτζιλίκι, το γιατί βρείτε το μόνες σας, ως εκεί ο νους σας φτάνει.

Όταν εγώ γαμούσα τις ωραίες του σχολείου στις πενθήμερες, εσείς ήσασταν σπυριάρες, παρθένες και περιμένατε να πάτε πανεπιστήμιο μπας και σας γαμήσει ο εξίσου καμμένος wannabe μεταλλάς που πέρασα πολυτεχνείο και ντύνεται με t-shirts των manowar. Κάποιες απο σας αξιωθήκατε τον πάπαρο του Καθοδηγητή σας. Άλλες διαβάσετε τη φυλλάδα της παράταξης και αποκτήσατε πολιτική συνείδηση, ζώα.

Από τα σπλάχνα σας βγήκε η Διαμαντοπούλου, από τα σπλάχνα σας και η Δαμανάκη. Θέλετε απλώς αλυσίδα στις κλειτορίδες γραπωμένες στα άθλια piercing σας και καυλί στα τρίσβαθα του σπυριάρικου κώλου σας. Εγώ δε σας τον δίνω, έχω φίλους που προτίθενται, αυτοί είναι όπως με φαντάζεστε, την ώρα που γαμάω τον κόσμο σας. Σας φιλώ από μακριά γιατί σε απόσταση λιγότερη ενός μέτρου σας συχαίνομαι.

Εντέλει, γαμάω αυτές που ακόμα ζηλεύετε, αυτές που θα θέλατε να μοιάσετε, που το παίζετε έξυπνες και ντεμέκ κουλτούρα γιατί κανείς ωραίος άντρας δε γύρισε να σας κοιτάξει. Γιατί το μουνί σας κανένα στιβαρό χέρι δεν το έπιασε. Γιατί κανείς δε σας γάμησε κάνοντας σας να τελειώσετε. Γιατί κανείς δε σας έκανε ένα στοματικό της προκοπής μέχρι να χύσετε στα σεντόνια μοναχά με τη γλωσσίτσα του. Γιατί κανείς δε σας έφερε σε πρωκτικό οργασμό, γιατί εντέλει έχετε τόσα σεξουαλικά προβλήματα που ούτε ο φεμινισμός μπορεί να σας τα λύσει, ούτε η αριστερά, μόνον η πούτσα μου, η οποία σας αρνείται.

Ζώα που περάσατε στο Πολυτεχνείο και μείνατε πάλι αμόρφωτα, που δεν έχετε ανοίξει κανένα βιβλίο στη ζωή σας πέραν των κυκλωμάτων, που αξιώνεστε μία θέση εργασίας την οποία εντέλει θα την φάνε οι άντρες συνάδελφοι σας. Δεν έχετε ιδέα ποιος είναι ο Λακάν, ο Μπωντριγιάρ, ο Φουκώ, ο Τσόμσκυ, ο Μπλανσό, ο Βιριλιό. Δεν ξέρετε τι θα πει τέχνη, ο Ντόκτορ Χάνιμπαλ Λέκτερ θα σας έσφαζε μοναχά για να γίνει πιο καλόγουστη η κοινωνία. Το κράξιμο σας αποτελεί αποτέλεσμα άγνοιας, εγώ δε διαβάζω άλλα μπλογκ, δεν καίγομαι στα φόρα. Είτε βαράω μαλακία, είτε γαμάω, στο ενδιάμεσο κατουράω και κάνω όλα όσα ποτέ δε θα αξιωθείτε να ζήσετε. Μια στιγμή της ζωής μου, έχει την αξία όλων των ζωών σας μαζί.

Θεωρώ τις πολυτεχνίτισσες ασεξουάλ, αγάμητες και ανοργασμικές, ότι και αν λέτε δε σας βιάζω. Ούτε κλειτεριδεκτομή καταδέχομαι να σας κάνω, γιατί και που την έχετε έχει μαραζώσει. Δεν σας απαλλάσσω από την μιζέρια σας.

Η μόνη θέση που σας αρμόζει είναι στο μπουρδέλο, μπας και αποκτήσετε τη χαμένη σας σεξουαλικότητα. Παρεμπιπτόντως εγώ δεν γαμάω εκεί, κάνω βόλτες για να βλέπω τους μίζερους πατεράδες και αδερφούς σας, τους στερημένους γκόμενους σας και να γελάω. Ύστερα γυρίζω σπίτι, όπου βαράω μια ανδρική μαλακία, θαυμάζοντας το μεγαλείο της μοναξιάς μου και την επομένη επικοινωνώ με το ξέκωλο ξαδερφάκι σας για να της περάσω έναν ακάποτο στα γρήγορα στις τουαλέτες της νομικής. Όταν γίνονται τα πάρτυ στο πολυτεχνείο, εγώ σας ξεκωλιάζω τις φίλες σας έξω από το θεατράκι της αρχιτεκτονικής αφού πρώτα τους έχω πουλήσει παραμύθια περί τέχνη, όπου άνοιγαν το στόμα τους σαν χάνοι και ύστερα τους μίλησα για τη μοναδικότητά τους (τις συνέκρινα με την Αφροδίτη του Μποτιτσέλι, χαχαχαχαχα). Αποτελούν για μένα ένα σπερματικό δοχείο. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Με αποκαλείτε στενόμυαλο και ανόητο, δε μπορείτε να διακρίνετε τη διαφορά μεταξύ κακίας και μισανθρωπισμού. Ο μισάνθρωπος δε μισεί τον εαυτό του, μισεί την ανθρώπινη κατάσταση ακριβώς γιατί εμπεριέχει στα σπλάχνα της βδελύγματα όπως και του λόγου σας. Κυκλοφορώ ανάμεσά σας αηδιασμένος και λυπημένος για τις αδυναμίες της νόησης σας, είστε καταδικασμένες στην πνευματική και σωματική ανοργασμικότητα. Δεχτείτε το, δεν είμαστε όλοι ίσοι και όμοια, είστε η τρίχα από τα αρχίδια μου που ξέχασα να την κόψω, τα στολίζετε μεν, αλλά όχι κολακευτικά. Απλά μέσω της απουσίας αναδεικνύετε το μεγαλείο τους, όταν τα ξυρίζω.

Στέλνουμε αγωνιστικούς χαιρετισμούς και δεχόμαστε στις αγκάλες μας σε όσους Πολυτεχνίτες έχουν υποφέρει από τα πατσόλια της σχολής τους. Όσοι μουνόδουλοι και πατσολογάμηδες δεν μπορούν να ξεκολλήσουν απ' την αηδία που τους προσφέρει η μετριότητα μουνιών στα οποία αναφέρθηκα παραπάνω, έχω να πω ότι όχι μόνο δεν χωράνε στους κόλπους μας, αλλά ότι μαζί με τις ανοργασμικές γκόμενες τους θα τους παλουκώσουμε στη μέση της πλατείας, πάνω σε τεράστιες πλαστικές πούτσες, βγάλμενες από καλούπια του Ron Jeremy.

Στέλνω ακόμη αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο σύντροφο, αδελφό και συναγωνιστή ACE, που είχε τα αρχίδια να ρίξει ξύδι στη σφηκοφωλιά. Αναδεικνύει το ανδρικό μεγαλείο, τιμά τον πούτσο του και ο πούτσος του τον τιμά. Τα ένδοξα του αρχίδια κρέμονται σαν καμπάνα και με τον μεταλλικό τους ήχο τον εξυψώνουν στην αιωνιότητα. Ο παράδεισος του ανδρισμού είναι πλέον δικός του.

Καλούς αγώνες,

Πετρος Διαμαντόπουλος.

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 9: Οι Πρώην, γράφει ο Πέτρος Διαμαντόπουλος

Ήτανε πριν από μια 3τία. Συνάντησα στις διακοπές των Χριστουγέννων τον πρώτο μεγάλο μου έρωτα, στο λύκειο, what in America is called "puppy love". Όταν με είχε πρωτοαφήσει είχα τάσεις αυτοκτονίας, κάπου εκεί στις αρχές της τρίτης λυκείου. Όλα τα τραγούδια είχανε γραφτεί για εκείνη, και όλα ξαφνικά αποκτούσανε νόημα. Η καρδιά μου σπαράζονταν, είχα παραισθήσεις, παρόλα ταύτα αρίστευσα στις πανελλήνιες και μαζί με το Άριστα ήρθε κερασάκι η Πωλίνα πίσω. Σε ένα μήνα περίπου την είχα παρατήσει την καριόλα. Όχι από εκδίκηση, αλλά γιατί κατάλαβα πια πως λειτουργεί το γαμημένο της το μυαλό.

Ένα δίμηνο αργότερα με πήρε τηλέφωνο μετά από 3 χρόνια η πρώτη κοπέλα που είχα ποτέ φιλήσει, η Ιωάννα. Έμαθε ότι πέρασα Σαλονίκη και ψαχνότανε πάλι. Είχε γίνει όμως τόσο χοντρή, είχε βάλει πάνω από 20κιλο από τότε που είχαμε χωρίσει, που ούτε τρίχα δεν έδειχνα. Ήμουνα πρωτοετής, είχα μπροστά μου μια νέα ζωή, καινούριους έρωτες να ζήσω. Όλα τα άλλα ανήκαν στο παρελθόν.

Ο μεγάλος μου έρωτας των φοιτητικών χρόνων, αυτός στον οποίο σπαράχτηκα και με σπάραξε, έμελε να λήξει άδοξα (όλοι οι έρωτες άδοξα λήγουν). Επομένως μία ακόμα γυναίκα της ζωής μου έγινε "πρώην". And life goes on..

Οι πρώην είναι μια ομάδα που συγκροτείται γύρω από έναν βασικό άξονα: Είναι όλες γυναίκες που ανταλλάξατε όχι μόνο υγρά αλλά και κομμάτια της ζωής σας, η οποία εν τέλει τις έκλεισε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Οι πρώην είναι η φανερή ένδειξη μιας ζωής που λανθάνει, που αδυνατεί να φτάσει εκεί που θέλει να φτάσει. Είναι μια ζωή που προχωρά και αν δεν προσέξεις θα σε αφήσει πίσω, προσκολλημένο σε φιλιά που χάθηκαν. Οι πρώην είναι η αδυναμία μας να συνυπάρξουμε.

Η λύση με την Ιστορία είναι μία και η εξής: Οι φάκελοι ανοίγουν ύστερα από 30 ή 50 χρόνια και αργότερα γίνεται μια προσπάθεια ανασκόπησης. Μέχρι τότε δεν υπάρχει καμία επικοινωνία. Γιατί να υπάρχει άλλωστε; Γιατί πρέπει να έρχομαι διαρκώς σε επαφή με την αποτυχία μου, και ειδικότερα με την μαλακισμένη αποτυχημένη πρώην η οποία με παράτησε (ναι πάσχω κι εγώ από σύνδρομο εγκατάλειψης). Δεν είμαι ο πονεμένος και εγκαταλειμένος, είμαι ο αξιοπρεπής που διώχνει την κάθε μαλακισμένη πρώην που θέλει να κρατήσει μαζί μου επαφή. Και σαφώς εμένα αγαπάς αφού άλλοι σε γαμάνε...

Οι πρώην είναι οι γυναίκες που μας πλήγωσαν, ή που μας έκαναν να πληγώσουμε τον εαυτό μας. Δεν συγχωρούνται. Να τους κοπεί η κλειτορίδα.

Σφάξτε τις καριόλες στο γόνατο.

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Η Κουλτουρα των Γυναικων Part 8: Οι Πρώην, γράφει ο Νέστορας Κεφαλάς

Aγαπητοί Φίλοι και Συναγωνιστές Πατσολολάγνοι,

στο παρόν άρθρο θα παρουσιάσω απο τη δική μου οπτική γωνία ένα θέμα που συχνά συναντάται ως εμπόδιο πολλών ανδρών στις σχέσεις τους. Τους πρώην. Όχι τους πρώην καθαυτούς αλλά τα βαθύτερα νοήματα που κρύβουν οι σχέσεις των γυναικών με δαυτους.

Πρώην γκόμενες είχαμε όλοι μας, άντε καλά όχι και όλοι μας, αλλά οι περισσότεροι μας. Οι κοπέλες μας όμως νυν και πρωήν είχαν πρώην, έναν, δύο, τρεις, χίλιους δεκατρείς...

Κάθε φορά που περνάς/περνούσες μέρες γιορτινές με την κοπέλα σου είχατε τα ίδια. 3000000000 μηνύματα σε όλες τις επαφές στο κινητό. Σε κάθε σχεδόν ονομαστική γιορτή υπήρχε και ένα όνομα πρώην να στείλει μήνυμα. Το έβλεπες. Το ήξερες. Δεν αντιδρούσες.

Η κοπέλα έχει σχέση μαζί σου. Παρόλο που σου λέει οτι είναι "τέλεια" μαζί σου στέλνει μηνύματα σε πρώην, βγαίνει με πρώην για καφέ μπλα μπλα μπλα μπλα.... όλοι τα ξέρουμε καρντάσια...

Το Γιατί όμως...το αναρωτηθήκατε ποτέ σας?

Κλασσικά, όλοι οι περισσότεροι απο εσάς, αλλά και εμάς, είστε χωρισμένοι. Για να κάνουμε λοιπόν ένα flashback του χωρισμού. Είτε δώσατε τις ενδοφλέβιες εσείς, είτε το μουνί, ΕΝΑ ήταν το τέλος. Το οτι σου είπε "Σ' αγαπώ και είσαι οτι καλύτερο είχα".

Βρε μαλάκες. Σας το είπε επειδή ήθελε η ίδια να το ακούσει.
Αν το άκουσε τότε ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ!
Η γκόμενα θέλει να πιστεύει πως είναι η μία και μοναδική γυναίκα για όλους όσους πάει. Μπορεί η γκόμενα να είναι η τελευταία κωλοτρυπίδα αλλά αυτό θέλει.

Θέλει να πιστεύει πως χώρισε με τρόπο όμορφο, ρομαντικό και κάτι τέτοια εμετικά αστεία χειρότερα και απο του λαζόπουλου. Θέλει να ξέρει πως θα σου λείψει τόσο πολύ όσο το νερό αν είσαι στη μέση της σαχάρας.

Αν λοιπόν μετά το χωρισμό δε μαλώσετε άσχημα. Αυτή θα είναι εκεί. Σε κάθε γιορτή το κινητό θα χτυπά και θα έχεις ευχές. Κάθε τόσο στο fb θα έχεις ένα άκυρο pm του στυλ "Μου λείπεις". Αν της δώσεις θάρρος έχει πάρει αυτό που θέλει. Και θα το κάνει κάθε φορά που θα θέλει να ικανοποιεί τη μιζέρια της, τη χαμηλή της αυτοεκτίμηση, το χαμένο της ηθικό και φυσικά θα αποκτά αξία σαν άτομο ενώ είναι πατσαβούρα.

Aν απο την άλλη πάλι της ρίξετε και ένα καλό ξέχεσμα γιατί σας έχει σπάσει τον πούτσο, τότε πάλι θα επιμείνει. Μπορεί να στείλει κάτι. Αλλά καλά θα κάνετε να μην απαντήσετε. Αν το κάνατε σας συγχαίρω.

Δεν είναι τυχαίο που κάθε φορά που έχεις προβλήματα μαζί της θα βλέπεις και έναν αριθμό κάποιου πρώην, ενώ αυτή θα κάθεται να πιάνει κουβεντούλες μαζί του. Δε λέω οτι θα φας κέρατο ντε και καλά, αν και σίγουρα της περνά απο το μυαλό να ξαναζήσει τα παλιά της "μεγαλεία".

Λοιπόν, κοιτάχτε. Αλαζόνας ξε-αλαζόνας και λοιπές μαλακίες πείτε μου οτι θέλετε αλλά ακούστε αυτό.
Η γκόμενα ότι κάνει το κάνει για μια γαμημένη επιβεβαίωση. Για να δείξει στον εαυτό της πως μέσω της επαφής με τους πρώην, είτε είναι σε σχέση είτε όχι, πως αξίζει κάτι, πως είναι κάτι, πως έκανε κάτι για κάποιον, πως υπάρχει γενικότερα...άσχετα που κάποιοι το ξεχνούν.
Και εγώ ένα πράγμα λέω.

ΕΛΕΟΣ ΓΑΜΩ ΤΟ ΓΑΜΩΤΟ ΓΑΜΩ ! ! !

Δηλαδή αυτήν η τόσο "αθώα" επιβεβαίωση όπως μου είπε κάποια φίλη που ζητάν οι πρώην γκόμενες μας ΣΠΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ.
Εγώ ρε τσόλια γιατί ούτε μισή γαμημένη φορά δεν έψαξα να βρω επιβεβαίωση για την ύπαρξη μου απο άλλον άνθρωπο.
Μήπως γιατί έχω στόχους τους οποίους προσπαθώ να κατακτήσω με όλη τη ψυχή μου?

Μήπως γιατί οι στόχοι μου έχουν να κάνουν με τη δική μου βελτίωση?
Μήπως γιατί δεν έχω τόσο ελεύθερο χρόνο όσο τα μουνιά αυτά?(Παρτα γαμω το μπελά μου πάρτα!)
Μήπως γιατί αυτές οι πατσόλες είναι άτομα τιποτένια που δε μπορούν να κάνουν ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ και για αυτό ψάχνουν επιβεβαίωση απο άτομα που απέχουν απο αυτές?

Αν λοιπόν χωρίσεις, χωρίζεις επειδή ο άλλος άνθρωπος σε απογοητεύει. Δεν σε κάνει χαρούμενο. Εν αντιθέσει σε κάνει χειρότερα. Σε κάνει δυστυχισμένο και σε κάνει να ζητάς διέξοδο και ελευθερία. Όχι τις ευχές της στη γιορτή σου και τα "αθώα" "μου λείπεις" της.

Από τέτοια άτομα ενθύμια δεν κρατάμε. Για αυτό εξολόθρευση στις πρώην ανασφαλείς πατσόλες που γαμήσατε στο παρελθόν. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Αντιθέτως εσείς που κρατάτε μαζί τους επαφές συμβάλλετε στο να τη διατηρούν και όχι μόνο, φορτώνετε με τις μαλακίες σας και τους νυν τους. Παπαρομαζώματα. Λες και θα γυρίσει πίσω ρε γελοίοι! Αιντε ρε απο 'δω!

Αν και για να είμαι ειλικρινής ελπίζω να μην έχουμε αναγνώστες τέτοιους τυπάδες...αντε μη πω καμια κουβέντα.

ΟΥΣΤ ΓΑΜΩ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑΣ

Να είστε καλά.
Καλούς αγώνες.

Με αγάπη,
Νέστωρ Κεφαλάς

Η Κουλτούρα των Γυναικών Part 7: Οι Νυμφέτες

Γράφοντας στο προηγούμενο άρθρο μου για τις Παρθενώπες ήταν αδύνατο να αποφύγω το Σαντικό δίπολο και να μην αναφερθώ στις Νυμφέτες. Οι Νυμφέτες αποτελούν κομμάτι κάθε αντρικής φαντασίωσης, γυναίκες έτοιμες για όλα, που κάνουνε τα πάντα παντού, που κάνουν ότι δεν έκανες ή ότι θα ήθελες να ξανακάνεις. Αποτελούνε την ουσία της φαντασιώδους μαλακίας, που σε αντίθεση με την τσοντόβια μαλακία, οι πρωταγωνιστές της είναι real life χαρακτήρες. Οι Νυμφέτες είναι ο Deus ex Μachina που έρχεται να σώσει τον άντρα από την αγαμία ή την πατσολογαμία του. Και εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα.

Στην αντρική ανάγκη για εύκολο και γρήγορο σεξ παρουσιάζεται η Νυμφέτα εκείνη που σε κάνει να πιστεύεις ότι στο παρέχει. Και όπως το fast food μπορεί να είναι από πολύ σάπιο μέχρι ιδιαίτερα ποιοτικό έτσι και οι Νυμφέτες μπορούν να είναι από πατσόλες μέχρι θεόμουνα. Οι πιο επικίνδυνες είναι οι ανθρωπόμορφες Νυμφέτες, εκείνες που μοιάζουν με καθημερινές κοπελίτσες, ενώ στην ουσία είναι λυσσασμένες για ανδρικό πούτσο. Είναι εκείνες που ερωτεύεσαι, γιατί όντας σωτήριες μα και φαινομενικά ανθρώπινες αφήνεσαι στη γλυκιά τους μετριότητα. Ξεχνάς εντέλει ότι ο ρόλος τους είναι να εκπληρώσουν τη φαντασία σου και όχι να πραγματώσουν κάθε επιθυμία του φαντασιακού σου. Επομένως η συνταγή για τη σωστή τους χρήση είναι one for the road και πίσω στη μοναξιά του ανδρικού μεγαλείου. Οι Νυμφέτες ενδείκνυνται μόνο για σκληρά γαμήσια, που αν δεν κάνουν, τις υποχρεώνεις να τα κάνουν υποδεικνύοντας τον ρόλο τους..Οι Νυμφέτες είναι σαν τα Depon, σε περιπτώσεις πονοκεφάλου, χτυπάς κανα δυο για να στρώσεις. Ίσως χρειαστεί κάνα παραπάνω, αλλά ως εκεί. Βέβαια αν έχεις μεγάλα ζόρια μπορείς να τις πάρεις όπως το Comptrex, δύο δύο για κανα δυο μέρες. Και μετά στοπ.

Προσωπικά λατρεύω τις έξυπνες Nυμφέτες, αν και δεν έχω συναντήσει καμία. Για τις υπόλοιπες είμαι ιδιαίτερα σκληρός, γιατί την έχω πατήσει μια φορά στο παρελθόν. Τους καθιστώ σαφές από την πολύ αρχή πως θα πέσει πολύ καλή πούτσα, αλλά μέχρι εκεί. Γιατί εν τέλει τα παυσίπονα τα παίρνω όπως θέλω, αλλά επιλέγω εγώ πότε θα σταματήσω τη θεραπεία. Θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές πως σε περιπτώσεις Πατσολονυμφέτας είμαστε πάρα πολύ bon viveur στην αρχή και σκληροί και βίαιοι στο τέλος για να καταλάβει πλήρως πως της το παίξαμε καλοί ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΓΑΜΗΣΟΥΜΕ.

Και κάτι τελευταίο: Αν είστε τόσο χαζοί ώστε να ερωτευτείτε μία Νυμφέτα σκεφτείτε πως είστε το ίδιο ηλίθιοι με ένα που ερωτεύεται μια κωλομπαρού. Είστε οι απόλυτοι losers.

Με την πούτσα ψηλά σαν σημαία

Πέτρος Διαμαντόπουλος

Η Κουτλούρα των Γυναικών Part 6: Οι Παρθενώπες

                        λένε πως θα μείνουνε παρθένες μέχρι να παντρευτούν, τα ζώα

Μεγάλωσα, αλλά δεν ανδρώθηκα, στην επαρχία. Η διαδικασία της άνδρωσής μου πέρασε μέσα από τα πόδια μια φοιτητριούλας, της Ελένης, την οποία αφού της έκανα ένα υπέροχο τραπέζι, μου ξηγήθηκε σεξάκι, κι όχι πιπέτο όπως επιβάλει το savoir vivre. Και οι κάτω τρίχες φτιάνανε βελέντζα, and you know what I mean. Να ρίξω τον πρώτο μου ήθελα, να τον βρέξω, να πάρω επιτέλους λίγη θερμοκρασία, να κάνω μπάνιο στα άσπρα κάτασπρα νερά μιας τέτοιας λίμνης, χώθηκα κι εγώ στο μουνί. Σε μια βδομάδα την παράτησα. Όχι και σχέση με το Ελενάκι, και δάκρυσα...

Δεν φταίω όμως εγώ σύντροφοι που πήγα παρθένος στο Uni, που σε αντίθεση με τα American Pie μου πρότυπα, δεν είχα ρίξει ούτε έναν στο λύκειο, κι ας είχα και σχέση. Ήμουνα μάλιστα από τους λίγους που είχανε σχέση από 2α λυκείου, και περιττό να σας πώ, οι πιο πολλοί τον έσφιξαν, οι άρχοντες. Όμως εγώ είχα μπλέξει με μια Παρθενώπη (και αυτό είναι το σημερινό μας θέμα).

Οι Παρθενώπες δεν είναι οι γκόμενες που συναντάς στο λύκειο και φοβούνται να σου κάτσουν (αν και θες να τις γαμήσεις μοναχά, όχι να τις σκοτώσεις..). Οι Παρθενώπες είτε για κάποιο λόγο έχουνε ενοχοποιήσει το σεξ μέσα στο πενιχρό και φτωχό μιυλουδάκι τους, είτε είναι ανοργασμικές. Και το χειρότερο είναι ανάφτρες, μέλι μέλι που λέμε κι ο λουκουμάς ακόμα δεν εφάνη. Το χειρότερο όμως με αυτού του είδους τις  γκόμενες, που οι σοβαροί άνθρωποι τις ανεχόμαστε μόνο στην τρυφερή εκείνη ηλικία των 15-17, είναι ότι με το να έχουνε τον απόλυτο και πλήρη έλεγχο της σεξουαλικής πράξης ευνουχίζουν το εκάστοτε αρσενικό. Και για να εξηγούμαι: Η σεξουαλική πράξη μεταξύ δύο νέων ερωτευμένων ανθρώπων δεν (θα έπρεπε να) τοποθετείται σε σφαίρες σεξουαλικής εξουσίας. Είναι κάτι που κινείται με την δικιά του δυναμική. Όταν η Παρθενώπη, που δεν το παίζει δύσκολη για να σε ανάψει, αλλά σου γαμάει μονίμως την ψυχολογία και σε αφήνει με την παλάμη σου, στο παίζει δύσκολη, σκοπεύει αποκλειστικά στο να καταστήσει την αρχετυπική  σου στύση ανίκανη, σε οδηγεί στην σεξουαλική ανυπαρξία. 

Με είχε ρωτήσει ένα ζώο αν θα περίμενα μια γυναίκα 3 μήνες για να πάω μαζί της, αν δεν ένιωθε έτοιμη δηλαδή. Της είπα φυσικά και όχι. Καμία δεν αξίζει 3 μήνες, ούτε 3 βδομάδες. Αν όχι στις πρώτες δύο άντε γεια. Γιατί είτε δύο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι, και αν είναι δεν μπορούνε να κρατηθούν τρεις βδομάδες, είτε δεν είναι επομένως ας πέσει ο άξιος πούτσος, μην το τυραννάμε, υπάρχουνε κι αλλού στητοί κώλοι και πεταχτά βυζιά.

Ο έρωτας είναι επικοινωνία και το σεξ απόλαυση. 

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΤΑ ΣΤΕΡΗΣΕΙ

Στους δρόμους αδέρφια

Πέτρος Διαμαντόπουλος